Reisverslagen C.R.

Hier reisverslagen van Nederlanders die hun vakantie in Costa Rica hebben beleeft.

Wim en Mieke in Costa Rica 2010

Een reisverslag van Mieke en Wim + een paar foto’s over Costa-Rica.

Bij het zoeken op internet viel ons oog op de site van Chris en Rosemary.Wel handig om aan deze mensen informatie te vragen, omdat ze er zelf wonen en Chris een Nederlander is, klinkt een beetje vertrouwd.En vertrouwd is het, want ze hebben ons heel goed geholpen, hebben ons van het vliegveld afgehaald, de eerste twee overnachtingen geregelden de omgeving van Grecia met de vulkaan de Poas laten zien en dit tegen een hele kleine vergoeding. (Benzine-geld).Helaas was het bij de Poas mistig en regende het, dus veel konden we niet zien, dus Chris heeft ons een gebied laten zien,wat getroffen was door een aardbeving, heel indrukwekkend.Terug werden we verrast met een heerlijke maaltijd, gemaakt door Rosemary zijn Costaricaanse vrouw.

Het was een hele gezellige dag.

Vanuit Grecia zijn we begonnen met onze reis, richting San Jose waar alle bussen bij elkaar komen.
San Jose is geen mooie stad, vuil,  zwervers, we wilden er dan ook geen nacht blijven.
Bij het busstation was het erg hectisch en druk. Onze eerste bestemming was Cano Negro.
We hadden eigenlijk een kaartje daags van te voren moeten kopen voor een zitplaats, dus het was 5 uur staan in de bus.Een aardige Zwitser stond mij zijn zitplaats af.
Overnacht hebben we in Upala voor 20 dollar. Met een rammelende bus naar Cano Negro waar we een hostel vonden,een leuk hutje, boven slapen, beneden een koude douche.Onze eerste kennismaking met de koude douches, want vele zullen nog volgen.
Hier hebben we twee nachten geslapen bij een aardig echtpaar voor 26 dollar per nacht.
We hebben twee boottochten gedaan in de ochtenden, waar we veel dieren hebben gezien. Cano Negro is een prachtig ongerept natuurpark.
We waren de enige toeristen in het dorp, omdat we reizen buiten het seizoen, maar alles is wel een stuk goedkoper en rustiger.
Na twee nachten verder gereisd naar Los Chiles en van daaruit verder gereisd naar Puerto Viejo waar we in een leuk hotel zitten voor 32 dollar p.n.
In Puerto Viejo zijn we naar een bananen plantage geweest, was interessant, maar we mochten er niet filmen,omdat ze meenden dat we concurrenten waren, hebben we toch stiekem gedaan.

Van Puerto Viejo, via Guapilles naar Tortuguera, een mooi natuurpark.
Toen we in Tortuguero aangekomen waren, dachten we eerst dat we in een hippie dorp terecht waren gekomen.
Verschillende tenten met harde reggae muziek en veel jongeren.
Later bleek dat ze een feest vierden omdat het dorp een tiental jaren bestond.
In Tortuguero hebben we verschillende boottochten gedaan en een paar wandeltochten.Ook zijn we met een locale gids naar een gebied geweest waar de poison (giftige) kikkers zaten, prachtig die fel gekleurde kikkers,de rode met blauwe poten, blauwe met gele vlekken.

S’morgens om 5 uur zijn we normaal gesproken al op, omdat het hier al vroeg donker is en heel vroeg licht.Om 19.30 lagen we al vaak van moeheid in bed.
We hebben tijdens deze tochten ook weer hele mooie dieren gezien.
Een paar hiervan zijn: Spinapen, brulapen, leguanen, vlinders, slangen, luiaards, schilpadden, kaaiman (kleinere krokodilsoort), krokodil en verschillende mooie vogels oa. toekans,gieren,papagaaien,kolibries, reigers, rode lepelaar, ibus enz.
Vanuit Tortuguero hebben we een kanaaltour gedaan naar Moin (vlakbij Limon) waar we onder
meer 3 uur lang duizenden gieren hebben gezien circulerend  boven in de lucht.(echt spectaculair).

Ook hebben we tijdens deze tocht weer vleermuizen, brulapen en krokodillen gezien.
Op deze tocht kwamen we in contact met twee Duitsers uit Oberhausen die een auto in Moin hadden staan.
Met hun zijn we die dag verder getrokken (per auto van hun) naar Turrialba.
Daar hebben we overnacht en veel plezier beleeft in een karaoke bar.
Het hotel waar we hebben overnacht bleek achteraf een hotel te zijn waar je per uur je kamer kon huren!!!!!!!!!
De volgende dag zijn we weer per bus alleen verder getrokken via San Jose naar Sierpe (zuidwesten van Costa Rica)
Zelf reizen we liever per bus, dit is veel meer ontspannender en je reist met de lokalen.

In de bus valt van alles te beleven en te zien.Lokalen verkopen er van alles in de bus, van limonade in zakjes tot CD.
Onderweg zijn we dorpen tegen gekomen waar de modderstromen verschillende huizen kapot hadden gemaakt.
Ook was er een groot stuk van de weg weggeslagen die ze inmiddels weer zo goed als ze konden hadden gerepareerd.
We hebben er zelf niet zo veel hinder van gehad.
Via Sierpe zijn we naar het eiland Isla del Cano gegaan waar we gesnorkeld hebben, er waren vele vissen maar het water was wat troebel.
Onderweg hebben we springende dolfijnen en een paar walvissen gezien. Prachtig om te zien.
Hierna hebben we ons af laten zetten aan het strand van playa Colorada (Drake), waar we 3 nachten zijn gebleven.
We  kunnen zeggen dat het land prachtig is, mooie natuur maar ook erge vriendelijke behulpzame mensen. We kennen geen woord spaans,(ofschoon het wel makkelijk is wat Spaanse woorden te kennen.) maar iedereen is bereid je te helpen, met name in de juiste bus stappen,

Op de landkaart wezen we de plek aan waar we naar toe wilden, het was dan ook een voornaam bezit.
In playa Colorada (Drake) zijn we drie nachten gebleven in een hutje met een prachtig uitzicht op zee.
We zaten aan de rand van het regenwoud en hebben verschillende wandeltochten ondernomen.
Natuurlijk hebben we hier ook weer de nodige dieren gezien. Maar het mooiste waren toch wel de ara’s, met hun prachtig verenkleed (rood,blauw en geel)
Je kon ze makkelijk herkennen door het geschreeuw dat je al van ver kon horen.
Het regenwoud deed zijn naam ook eer aan want we hebben er tamelijk veel regen gehad en geen gewone regen, maar stortbuien.
Het nadeel van zo’n regenwoud is dat alles vochtig is en wordt, vooral de kleren, het droogt er ook niet.
Na deze drie dagen moesten we de bus hebben om 4.30 in een dorp verder, want deze kon ons dorp niet bereiken omdat er zoveel regen was gevallen
dat diverse wegen waren ondergelopen. De enige mogelijk was om deze te voet over te steken, je stond wel tot aan je middel in het water.
Dit hebben we dan ook gedaan. Wim tenminste, Mieke is door Wim op de schouders door het water naar de overkant gedragen samen met de bagage.
Aan de overkant dachten we een hotel of hostel te vinden maar helaas. Een aardige inlander was bereid zijn huisje af te staan voor een nacht,hij zelf ging ergens anders slapen.Maar voor onze begrippen zag het er niet “schoon” uit, maar we hadden geen keus, we hebben dan ook uren zittend op een stoel doorgebracht.We hebben daar gewacht tot het 4.oo uur werd. (Ik heb Mieke pas later verteld over de kakkerlakken die er rond liepen.)
De buurjongen heeft ons voorzien van koffie, hij sprak een beetje Engels.

Ook waren er s’avonds een paar honderd krijsende groene kleine papagaaien in een boom te zien en tientallen toekans. De herrie die ze maken is overweldigend.
S’morgens zijn we met de bus dwars door de jungle gereden naar Ricon. Je wild niet weten hoe!

Door beken, over smalle bruggen, grote kuilen in de wegen enz. Voor ons ongekend, voor de chauffeur normaal.
In Ricon aangekomen zijn we gelijk verder gegaan naar Palmar midden in het regenwoud op een berg in een lodge.
In deze prachtige kamer zijn we maar een nacht gebleven omdat we letterlijk weg geregend zijn.
Het leek wel een waterval die uit de lucht kwam vallen. De paden waar we op moesten lopen in het bos waren grote modderpoelen.
We hebben dan ook besloten de zon op te zoeken en zijn toen via Puntarenas (in het Noord-westen) overgestoken met een veerboot naar Montezuma.
In de bus naar Montezuma zaten we helemaal op een geplakt, we wisten niet dat er zoveel mensen in een bus pasten.
Montezuma is een leuk hippie dorp aan de zee. We hadden hier prachtig weer en zijn hier een paar dagen gebleven en verschillende dingen van hieruit ondernomen.
In een poel waar een waterval uit komt, had Wim nog een grote leguaan opgedoken, natuurlijk had hij veel bekijks en wilde iedereen een foto van hem met het beest.
In Montezuma zijn we drie nachten gebleven.De eerste dag zijn we naar een waterval “geklommen”, prachtig om te zien. Hebben daar ook de kapucijnaapjes gezien.De tweede dag zijn we naar Cabo Blanco (National Park) gegaan. Daar hebben we de grootste trail die er was gelopen.Zeg maar geklommen. Het was berg op en af op zeer slechte paden.We hebben er ongeveer 5 uur over gedaan en we waren erg moe geworden van al dat geklim.In dit NP hebben we erg weinig beesten gezien. Wel veel brulapen en verschillende vogels.Een neusbeertje was de enige uitzondering, wel kwamen we uit op een prachtig bounty strand waar veel pelikanen aan het vissen waren.Vanuit Montezuma zijn we via Puntarenas naar Tilaran gegaan. Daar zijn we een nacht gebleven.

De volgende dag zijn we vroeg vertrokken naar Fortuna waar de vulkaan “Arenal” staat, deze was vrij helder te zien.De Arenal is nog een van de vulkanen van de wereld die actief is, er kwam dan ook rook uit.Hier zijn in het ressort Los Lagos tegen de rand van de vulkaan een nacht gebleven.In dit ressort waren diverse heetwaterbronnen met ieder zijn eigen temperatuur (heerlijk), net een termalbad.De buffetten die er waren hebben we ons lekker laten smaken, de lodge was wel vrij duur, maar na drie weken sobere hostels vonden we dit wel kunnen.

Van Fortuna zijn we de dag later terug naar Grecia (beginpunt) gegaan.Daar stond onze Nederlandse vriend ons al op te wachten bij terminal van de bus.Hij had al een leuk huisje met een hele grote tuin, net buiten de stad voor ons geregeld, waar we twee nachten zullen blijven, om even bij te komen van de reis.De dag erna hebben we gezellig met Chris en Rosemary gewinkeld, wat bijgepraat over de reis en natuurlijk had Rosemary weer lekker gekookt.

Chris en een vriend genaamd Richard hebben ons weer netjes s’morgens in alle vroegte naar het vliegveld gebracht.

We kunnen alleen maar met lof spreken over de begeleiding die we van Chris en Rosemary hebben gekregen.

Ze hoefden er weinig voor terug, een aanrader om met hun contact op te nemen.

Costa-Rica is een prachtig land, met nog ongerepte natuur, waar je vele dieren ziet in een natuurlijke omgeving.Doe je de toeristische route dan is het geen goedkoop land, alles is gericht op de Amerikanen.Wij zelf zijn lokaal gereisd, lokaal gegeten en vaak lokaal geslapen, dat is heel goed te doen en vele malen goedkoper.Ook hebben we buiten het seizoen gereisd, behalve de laatste 4 dagen en dat hebben we geweten, de prijzen gingen van de ene op de andere dag vele dollars omhoog.Van de regen hebben we niet echt veel last gehad, op tijden dat het droog moest zijn was het ook droog.

Hopelijk is dit verslag aanleiding om ook eens zo’n tocht te onder nemen.

Neem van tevoren contact op met Chris en Rosemary, deze kunnen jullie veel informatie geven en helpen met de route in Costa Rica.

Bij deze nog hartelijk dank aan Chris en Rosemary voor de gastvrijheid en de goede zorg.

Ps de brief is gepost en de DVD’s volgen nog.

Groetjes Mieke en Wim Peters

       Groetjes Mieke en Wim Peters

Annemieke in Costa Rica 17-01-2011

Hallo allemaal

Gisteravond Annemieke afgehaald van het vliegveld om 21.40.Het vliegtuig was op tijd maar zoals overal duurt het wel even voor dat men buiten is.Om ongeveer 22.30 kwam ze dan naar buiten en alles was goed verlopen zei ze,de vlucht was wel lang maar geen enkel probleem met de overstap in Housten.Heb haar samen met Marco naar de hostel van Marco gebracht in Grecia tegenover het park.www.mangiferahostel.com Vandaag 18-01 zal ik haar de stad laten zien,natuurlijk de beroemde rode ijzeren kerk en natuurlijk het park er voor.

Dan gaan we eerst maar eens rondstruinen in de stad om met haar de overdekte markt en het busstation te verkennen om daarna eerst maar even een lekker kopje koffie te drinken.Annemieke blijft hier deze week om op haar vriendin te wachten die we zaterdagavond op gaan halen van het vliegveld om daarna de volgende dag hun naar La Fortuna te brengen en daarna gaan ze samen door Costa Rica trekken met de bus.We plannen nog een dagtrip naar de vulkaan de Poas en zal haar wegwijs maken in hoe het openbaar vervoer hier werkt.Al met al zal het vast een mooie vakantie worden waar wel veel meer over geschreven zal worden.

dag 2 Annemieke in Costa Rica

Vanmorgen Annemieke opgehaald voor een dagje Grecia en om haar een beetje wegwijs te maken over hoe alles een beetje in zijn werk gaat hier.Eerst een bezoek je aan de beroemde kerk van Grecia de deuren waren al open en zijn door de grote metalen kerk gelopen.Het is echt allemaal van metaal de hele kerk de deuren de wanden en pilaren.Daarna door het park voor de kerk naar de 1 blok verder gelegen overdekte markt om en alle fruit en groente winkeltjes te laten zien en waar ze de heerlijke guanabana (zuurzak) verkopen Guanábana, Guanábanas, Guanábano, Catuche, Catoche, Anona de México, Graviola, Anona de la India, Mole waar men heerlijke frisdrankjes van maakt.Nog even bij de vlees en kip winkels en dan komt het gedeelte waar men kan eten,alles goed georganiseerd.Toen hebben we lekker een bakkie gedaan met verse pan de lote (soort cake met mais) mijn vrouw was inmiddels ook gekomen en de dames hebben een lekker fruchten drankje genomen van mora  een soort braam.Hierna zijn we nog naar ons huis gegaan en hebben nog een beetje gepraat over van alles en nog wat,en ja ook hier vliegt de tijd en zijn toen de de stad naar het hostel gegaan waar ik nog over de plannen van de reis heb gesproken met Annemieke.Morgen nemen we de bus naar San Jose en laten we haar de grote stad zien waar je alleen maar heen gaat als je wilt winkelen in de hoofdstraat de rest is voor een toerist niet mooi op een paar mooie gebouwen na dan.Het is niet de plaats waar je een paar dagen van je vakantie wilt verblijven het is een soms een noodzaak om de bussen die de langere afstanden van de ene kant van het land naar de andere kant te nemen.

Dag 3 Annemieke in Costa Rica

Vandaag 19-01-2011 zijn we met de bus naar Alajuela gegaan en hebben haar de stad laten zien,de overdekte markt het park en de kerk in het centrum van Alajuela.Wat een verschil met Grecia zei ze,hebben koffie met een tamal gehad en zijn toen met de bus naar de hoofstad van Costa Rica gegaan.San Jose was snel te bereiken doordat er op het ogenblik gewerkt wordt aan de brug voor San Jose en de rechter baan van de snelweg alleen voor de bussen is nu,scheelt wel een half uur dan met de auto.In San Jose de grote winkelstraat door gelopen en wat winkels bezocht nog naar het Nationale Teather geweest en binnen gekeken de entree voor de toerist is $7 dus hebben er maar van afgezien.Door gelopen en nog even bij de soeveniers afdeling gekeken.Wat een drukte hier in de stad heb het wel gezien zei Annemieke dus maar naar de bussen die direct naar Grecia vertrekken en die ons in een uurtje terug brachten vanwaar we waren gestart.Een paar uur is genoeg in San Jose daar moet je niet te veel komen.Hebben lekker een casado met kip gegeten in Grecia en zijn toen om half zes nog even in het park van Grecia lekker op een bankje even nagepraat over de dag van vandaag,morgen gaan we vroeg op en naar de vulkaan de Poas.Hopen dat het weer net zo prachtig  is als vandaag 29 graden.

Dag 4 en 5 Annemieke in Costa Rica

Het is donderdag 20-01-2011 ben vroeg bij het hostel om Annemieke op te halen. 7 uur in de morgen en we zijn onderweg naar de Poas vulkaan.Na een rit van ongeveer 45 min aangekomen voor de poort om nog enkele minuten te wachten voordat deze opengaat.Even uitstappen en dan voel je toch dat het wat kouder is hier op 2600m hoogte,Annemieke trekt dus maar gauw haar jasje aan ik ik mijn vest.De poort gaat open een stuk of 5 auto’s zijn ons voor.Lopend vanaf de pakeerplaats is het misschien een 10min lopen en dan daar was de krater in zijn volle glorie,het was zo helder vanmorgen geen wolkje te zien.Over de paden naar het naastgelegen meertje gelopen en ook deze was uitstekend te zien.Een goede tip ga vroeg dan kan je wat zien en loop je niet in de rij met alle bussen vol die om meestal 9 uur komen.Oke we zijn verder gegaan met de auto en onderweg nog een luiaard gezien aan de kant van de weg.Heb Annemieke laten zien hoe en wat een aardbeving kan doen.Het gebied achter de Poas was in januari 2009 zwaar beschadigd en men is er nog steeds aan het repareren van de wegen en huizen.Nog een mooie waterval gezien en zijn toen rustig terug gereden om eerst nog een gratis kopje koffie en koekjes te genieten bij mijn vriend die een  winkeltje heeft en er achter een cabina verhuurt.Geweldige kerel en altijd bereid om iemand te helpen en een praatje mee te maken.De dag afgesloten met een tevreden gevoel en nog lekker gegeten in Grecia.De volgende dag zijn we met zijn drieen,Annemieke mijn vrouw en ik naar Sarchi gereden om vanuit daaruit naar Bajos del Toro te rijden.Over de bergen en dat was een zware rit,het zware regenseizoen had zijn sporen achter gelaten er was veel gerepareerd aan de weg en sommige delen was alleen maar grove stenen.Een prachtig uitzicht maar als je over deze bergen trekt maar kijk goed uit het is een beetje smal en er liggen hier en daar nog stenen,vraag altijd eerst of de weg wel goed begaanbaar is vooral in het regenseizoen.Over de bergen aan gekomen bij een van de mooiste watervallen van Costa Rica, van af een grote hoogte stort het water zich neer in een klein meertje.Na wat gelopen te hebben op de trails daar en de mooie miradors kun je nog naar beneden lopen door een hele lange trap te volgen om daar nog een geweldig uitzicht te hebben op de waterval.Ik ben naar beneden gegaan en de dames bleven boven het was een hele lange weg en alleen als je een goede conditie hebt raad ik het je aan.Terug over de bergen maar dan richting Zarcero een steile klim maar prachtig,onderweg nog een groep neusbeertje tegen gekomen een paar prachtige foto’s genomen en de weg weer vervolgd naar Zarcero.Zarcero is koeler en eigenlijk de plaats van de melkerijen en de groente teelt,je kunt er prachtige velden met groente zien en de stalletje met kaas en andere producten.In het centrum van Zarcero is natuurlijk de kerk met het mooie park met speciaal geknipte bomen in allerlei vormen de plaats die u moet zien.Nog even door gereden naar een kerkje wat bijna 100 jaar oud is en geen toerist komt en niemand binnen komt alleen wij.Even aan de vrouw de sleutel gevraagd en binnen gekeken in het kleine en bijzondere kerkje.Terug naar huis om daar nog even te genieten van een heerlijk maal die mijn vrouw Rosemary heeft klaar gemaakt.Morgen ook nog even onderweg en s’avonds naar het vliegveld om Annemieke haar vriendin en reisgenoot af te halen waar ze een paar weken mee zal rond trekken,morgen 23 jan gaan we naar de La Fortuna van waaruit de beide dames zullen starten aan hun avontuur in Costa Rica. Wordt vervolgd ik blijf in contact met ze en hou u op de hoogte.

Annemieke en Simone in Costa Rica

Geplaatst op 23 januari 2011 door chris s

 Vandaag 22 jan hebben we nog een beetje rond getoerd rond om Grecia ook nog de lokale markt (feria) bezocht waar we nog wat ananas,bananen en wat groente en vlees hebben gekocht.S’middags lekker uitgerust want Simone komt vanavond aan waar Annemieke nog 3 weken mee zal rond trekken in Costa Rica.Het is 21.52 het vliegtuig van Simone is geland en we wachten aan de rechter uitgang want daar sta ik altijd mensen op te wachten.   Daar komt ze aan en de dames omhelzen elkaar en zijn blij elkaar te zien.Spullen in de auto en maar gelijk naar het hostel in Grecia en hopelijk slapen ze goed wat morgen 23 jan zullen we ze naar La Fortuna bij de Arenal brengen  We zullen daar een paar dagen blijven en dan gaan de dames aan hun avontuur in Costa Rica beginnen,3 weken met de bus rond trekken en veel zien en genieten.Zal het later allemaal met een reisverslag van Annemieke plaatsen op deze website

Het is zondag 23 jan 2011 en heb Annemieke en Simone op gehaald voor de trip naar de Arenal  om van daaruit hun reis te beginnen door Costa Rica.Alles ingeladen mijn vrouw nog opgehaald die voor de versnaperingen heeft gezorgd en dan op weg.We zijn vanuit Grecia via Sarchi,Zarcero,Cuidad Qesada naar La fortuna gereden.Het is een prachtige reis met vele vergezichten en we konden de Arenal die eigelijk bij La Fotuna ligt al op verre afstand zien het was een heldere dag.Aangekomen in La Fortuna op zoek naar een overnachtingsplaats.De dames hadden een 5 sterren backpackers hostel in gedachten dus die op gezocht alle prive kamers waren vol alleen nog kamers met meerdere bedden,daar hadden ze geen zin in.Nog door La Fortuna gereden terwijl mijn vrouw al had gebeld met een geweldig hotel 30min buiten La Fortuna.Kamers waren er nog en we hebben gezamelijk besloten om daar na toe te gaan.De weg naar het hotel was vol met luxe resorts en termalen en een geweldig zicht op de Arenal.Aangekomen bij het hotel Los Heroes van een uit Zwitserland afkomstige eigenaar en dat zag je ook aan het hotel.Geweldige plaats een hotel met zwembad,melkerij,kapelletje en een treintje dat je naar een hoog op de berg gelegen restaurant bracht.De overnachting was $55 per kamer en dat was inclusief ontbijt,tax en een treinritje naar boven waar het restaurant een geweldig uitzicht had van over het meer en de vulkaan.De vloer van het restaurant draait 360 graden en je hebt overal uitzicht.Na s’middags lekker te hebben gezwommen en om 7 uur te hebben gegeten was het tijd om te gaan slapen.De volgende morgen om 7 uur een ontbijt en om 10.30 de trein naar boven genomen,een klein boemeltreintje heel erg leuk.Boven gekomen een drankje in het restaurant en genieten van het uitzicht terwijl we rond draaide.We hadden s’morgens al gebeld voor de dames om het meer over te steken want die gingen vandaag hun reis samen beginnen en dat gelijk maar met een boottocht over het Arenal meer naar Monteverde.Het was de eerste keer een domper want de overtocht zou maar liefst $118 per persoon gaan kosten,maar we zijn niet voor een gat te vangen en hebben samen met Julio die in het hotel werkt voor een oplossing gezocht en kwamen terug met de mededeling dat het hun maar $25 per persoon ging kosten en dat de man hun naar het hotel bracht wat ze wilden,dat was een pak van hun hart S’middags om 15.15 kwam de boot en gauw alles ingeladen en daar gingen Annemieke en Simone hun tocht beginnen door Costa Rica,nog even zwaaien en boot zette vaart over het meer.Wij zijn nog een dagje in La Fortuna gebleven om nog maar een heet waterbron op te zoeken,niet de hele dure maar eentje met normale prijzen waar de Tico’s komen.Dit was niet zo luxe maar zeker wel zo mooi en het water is het zelfde,lekker warm en gezond.We hopen dat Annemieke en Simone een heel mooie vakantie hebben en we blijven in contact en als er nieuws is van hun laat ik het u weten.Over 3 weken komen ze terug hier en horen we alles.

Na de dames over Lake Arenal waren gevaren wat een leuke boottocht was,zijn ze met een busje via een beetje stoffige en hobbelige weg terecht gekomen in een leuk maar klein hotelletje casa Tranquilo gerund door een aardige jongen.Kamers waren niet zo luxe maar schoon en een goed slot op de deur.Ze hebben gelijk wat boodschapjes gedaan en tours geboekt voor de volgende dag.De volgende dag hebben ze een skywalk gemaakt en daarna een canopytoer.Na de eerste angsten waren over wonnen was het een geweldige ervaring hangend aan een kabel en met een noodgang door de lucht te vliegen.De dag er na hebben ze nog een wandeling door de cloudforrest gemaakt van Monteverde,veel dingen gezien en het was erg indrukwekkend.Om 2 uur s’middags zijn ze met een shuttel busje naar Manuel Antonio gegaan om daar het park te bezoeken en wat aan het strand te luieren.Simone heeft nog geraft daar en Annemieke heeft een dagje aan het strand gelegen en zal wel lekker bruin geworden zijn want de zon schijn de hele dag hier.Als het goed is dan zijn ze nu onderweg naar Sierpe vandaag en daarna naar Corcovado om daar eerst een toer te doen in Sierpe en dan te verblijven in Corcovado om vandaar uit nog andere dieren te spotten.Vanuit daar gaan ze naar de Cacatua Lodge gerund door Peter en Marja vanwaar de volgende update zal worden gedaan. About us

De dames zijn vanuit Manuel Antonio vertrokken naar Corcovado,eerst met een shuttel busje naar Sierpe waar ze een paar uurtjes hebben gewacht op het bootje wat ze naar Drake Bay zijn gevaren naar een luxe cabina.Het is alsof je in een onbewoonde wereld terecht komt zonder stroom,tv,ed. Als enige uitgestap van de boot de rest ging verder naar een andere plaats een tentenkamp,werden de dames begeleid naar hun cabinas en zeer goed behandeld door de jongens daar.Ze hebben daar veel excursies gedaan en veel dieren gezien een whale tour gemaakt en de walvissen dus ook gezien en dolfijnen inclusief snorkelen waar je meest exotische vissen kan zien.Nog een nachtwandeling gemaakt waar ze de meest giftige slang van Costa Rica hebben gezien.De volgende dag een wandeling door het cloud forrrest van Corcovada met vele dieren en een mooie waterval.Na dit avontuur in het paradijs moesten ze weer terug naar de bewoonde wereld,dus eerst de boot maar weer om daarna via de weg naar Uvita te reizen waar Peter van de Cacatua lodge hun heeft op gehaald.Deze dagen werden gebruikt om lekker bij te komen van de afgelopen dagen en voor het eerst eens te relaxen en een boek te lezen en alles te verwerken wat ze allemaal hebben gezien.Bungalows en zwembadDe Cacatua lodge is een lekkere rustplaats vanwaar je ook heerlijke trips van ondernemen,op de lodge zijn ontzetend veel vlinders waar ze ook mooie foto’s van hebben gemaakt.Na 3 nachten zijn ze via Manuel Antonio 1 nacht naar Montezuma gereisd en daar nog even in een mooie lodge met zwembad en vlak aan de zee te genieten. Van daar uit zijn ze echt op zijn Nederlands per fiets richting Cabo Blanco gefiest (een natuurpark daar 1km vandaan).Als alles goed is dan zijn ze nu onderweg naar San Jose om van daaruit naar Tortuguero te gaan om nog even wat krokodillen en andere dieren te spotten,om vervolgens terug te komen hier in Grecia vanwaar Simone de volgende dag alweer terugreist naar Nederland en Annemiek nog een paar dagen blijft.

ANNEMIEKE EN SIMONE TERUG IN GRECIA

Vanmiddag om 16.45 Costaricaanse tijd kwamen de twee bij  Adventure Hotel aan vlakbij de grote weg van het vliegveld naar San Jose.Na afscheid genomen te hebben van de gids en hem te hebben bedankt onderweg naar de cabina in Grecia van Alejandro.Ze hebben honderd uitgepraat over hoe ze het hebben gehad en het halfuurtje naar Grecia met de auto was te kort om alles te vertellen dus komt er morgen vast veel meer.Ze zijn het er wel overeens dat je alles niet kunt zien hier in die paar weken en denken vast nog een keertje samen terug te komen naar Costa Rica.Morgen ga ik met Simone naar de vulkaan de Poas die ze nog niet had gezien en hoop dat het net zo mooi weer is als toen ik er met Annemieke was.

SIMONE BIJ DE VULKAAN POAS DAARNA TERUG NAAR NEDERLAND

Gisteren morgen zijn we vroeg vertrokken rond 7 uur naar de vulkaan Poas.Als je de vulkaan goed wilt zien ga dan vroeg en zorg dat je net voor dat de poort open gaat om 8 uur er bent.We waren 5 voor acht daar en het was redelijk frisjes dus nog even een vest aangetrokken daarna entree betaald en naar de krater gelopen.Het was een prachtige dag en alles was goed te zien.   Het was Simone haar eerste vulkaan waar ze echt de krater van kon zien dus het was wel indrukwekkend.Na wat foto’s te hebben genomen van de krater  en alles wat er om heen te zien was zijn we naar het meer gelopen wat eigelijk de eerste krater is. Doordat de lava een andere weg heeft gekozen is de eigenlijke krater ontstaan.Alles was heel goed te zien mede ook omdat we lekker vroeg in het park waren.

 Na dat we het meer hadden gezien terug via een mooie trail naar beneden naar het bezoekers centrum om nog even te kijken hoe alles onstaan is en nog een sanitaire stop gemaakt om daarna op weg te gaan naar een waterval bij La Paz  Het park La Paz vind ik op zich veel te duur $35 en het lijkt meer op een aangelegd park wel mooi maar een beetje dierentuin achtig.Deze waterval is gratis te zien je moet alleen een stukje doorrijden.De weg is hier nog redelijk slecht na de aardbeving van januari 2009 waarvan je noch steeds de gevolgen ziet.Daarna een lekker gratis kopje koffie gedronken bij Muy Tranquilo waar Simone nog wat inkopen heeft gedaan  Terug naar Grecia om Simone af te zetten bij de cabina waarna ze samen met Annemiek de stad in zijn geweest om te winkelen.Om 4 uur s’middags naar de lokale markt geweest om de twee te laten zien hoe de markt er hier uitziet in vergelijking met Nederland,allemaal vers fruit en groeten maar dan wel allemaal tropische vruchten.Hebben de ze later kennis laten maken met een Ganabana en hun lekker laten proeven van deze vrucht welke heel gezond is.Vanmorgen zaterdag 12-02-2011 om 6 uur s’morgen Simone en Annemiek opgehaald om Simone af te zetten op het vliegveld,het was de laatste dag van haar hier na 3 weken Costa Rica was het voor haar weer tijd om naar huis te gaan.Het was een hele mooie vakantie zij ze en was zeker nog een keer van plan om terug te komen.Afscheid genomen van elkaar en houden zeker nog contact.Annemiek en ik zijn via een binnenweggetje terug gereden naar Grecia zij blijf nog wat langer hier.Gaan starks nog even naar Sarchi en morgen waarscheinlijk naar de Orosi Valley om haar nog meer indruk te geven van hoe mooi Costa Rica wel is.

EERSTE DAG REGEN VOOR ANNEMIEKE IN COSTA RICA

Geplaatst op 14 februari 2011 door chris s

Gisteren zijn we om 08.00 vertrokken op weg naar Guayabo Park alles leek erop dat het weer een mooie dag zou worden.Via San Jose,Cartago en Paraiso naar park gereden.Hoe dichter we bij het park kwamen hoe meer wolken overdreven.De laatse 3 kilometer is een overharde weg en het begon langzaam te regenen,niet de echte regen maar van die miezer regen.Aangekomen bij het park  gauw nog even een poncho geregeld en het park door.Het is wel een heel interesant park alleen de regen speelde ons parten 

Hier nog wat informatie over het park

Nationaal monument Guayabo

Deze pre-Columbiaanse nederzetting, de belangrijkste archeologische vindplaats van het land, ligt 20 km ten noorden van Turrialba op de uitlopers van de vulkaan met dezelfde naam. Delen van deze vindplaats (ongeveer 10 % van het totale gebied) zijn met zorg blootgelegd. Door het park zijn goed begaanbare paden aangelegd, die u een blik geven op de erfenis uit een ver verleden. De ronde heuvels , wegen, muren aquaducten, graftomben en petrogliefen (in stukken steen uitgehouwde tekeningen) geven een beeld van een ontwikkelde  nederzetting. Ogravingen van aardewerk, goud, jade en halfedelstenen getuigen van de culturele en religieuze betekenis van de plaats. Vermoedelijk hebben hier mensen gewoond van 500 v.Cr. tot 1400 n. Cr. Hoewel het bekend is dat Guayabo zijn bloeitijd had tussen 300 en 800 n.Cr. blijft het een raadsel waarom het voor de Spaanse verovering ontvolkt raakte. Van veel van de blootgelegde petrogliefen heeft men de betekenis niet kunnen achterhalen. Bij de bouwtechnieken zijn zowel Zuid-Amerikaanse als Meso-Amerikaanse invloeden te vinden. Vast staat dat Guayabo werd bestuurd door een opperhoofd, die zowel politieke als religieuze macht had over een groot gebied en dat de bewoners meesters waren in een groot aantal ambachten.

Na dat we nog een sanitaire stop hebben gemaakt zijn we op weg gegaan naar de Orosi Vallei wat heel mooi is en veel interresante plaatsen heeft.Allereerst naar de ruines  

van Ujarres.  De ruïnes van één van de oudste kerken in Costa Rica bevinden zich in Ujarrás, een dorpje gelegen ten Zuidoosten van Cartago, wat verlaten moest worden in 1833 door overstromingen. De Ujarrás Kerk, gebouwd in de periode van 1681 tot 1693, werd door een aardbeving verwoest, ongeveer 100 jaar later. Tegenwoordig zijn de ruïnes die de aardbeving overleefd hebben bedekt met Spaans mos en gelegen in een prachtige tropische tuin die bewonderd kan worden als onderdeel van het bezoek aan de weldadige Orosi Vallei. Het gebied is tot Nationaal Monument verklaard in 1920.

Toen een lekkere maaltijd gehad vlakbij de ruines om vervolgens naar de Cachi dam te rijden en daar nog een paar mooie foto’s genomen van de vallei.  Het was tijd om huiwaarts te keren en om het Cachi meer gereden via Orosi waar nog een mooi kerkje staat  via Cartago,San Jose weer terug te keren naar Grecia.We hebben een lange dag gehad en zo’n 300km gereden maar het was weer de moeite waard jammer van het weer maar ja morgen schijnt de zon weer.

ANNEMIEKE ONDERWEG NAAR PLAYA CARMEN COSTA RICA

Vanmorgen om 06.30 Annemieke opgehaald om haar naar de snelweg te brengen waar ze de shuttelbus van Montazumaexpress kon nemen die we gisteren hadden geregeld.Precies op tijd om 07.00 stipt kwam het busje aangereden met 5 andere mensen die ook naar Montazuma gingen.Annemieke gaat lekker een paar dagen aan het strand door brengen om misschien nog een paar surflessen te nemen bij Frank’s place Frank's Place hotel hosts Jobbie's Longboards Surf School aimed mainly at beginner and intermediate level surfers Het ligt op het zuid puntje van Nicoya Peninsula er zijn van allerlei dingen te doen,kijk op hun webside. http://www.franksplacecr.com/activities.html swimming pool at Frank's Place hotel, offering a relaxing and quiet environment for your holidays Malpais has been named by Forbes one of the 10 most beautiful beaches in the world, the sunsets in Malpais and located at 150 meters from Frank's Place hotel are stunning

Het is ongeveer 4 1/2 uur van Grecia en Montazumaexpress regelt alles voor je inclusief de ferrie en ze brengen je tot het hotel.

ANNEMIEKE HAAR LAATSTE DAGEN IN COSTA RICA

Gisteren is Annemieke terug gekomen naar Grecia voor haar laatste dagen in Costa Rica.Heb haar opgehaald van de plaats waar ze is uitgestapt aan de grote weg bij Grecia.Ze heeft een paar geweldige dagen aan het strand doorgebracht waar het wel erg warm was zei ze.Na een lekkere maaltijd en nog wat inkopen te hebben gedaan zijn we s’middags naar een verjaardagsfeestje gegaan van een van onze Amerikaanse vrienden.Het was geen probleem dat ook Annemieke van de partij was. ze genoot zichtbaar van alle aandacht die allen voor haar hadden en hebben haar honderd uitgevraagd of ze het leuk heeft gehad in Costa Rica en waarom en hoe ze er toe gekomen was om op vakantie te gaan naar Costa Rica.Het was een gezellig uitje ter gelegenheid van de verjaardag van onze goede vriendin Cora. vandaag gaan we ook nog op bezoek bij wat andere Amerikanen en dan maandag nog wat winkelen en in de namiddag zal ik haar naar Dos Palmas bregen van Peter waar ze de laatste 2 dagen van haar vakantie zal door brengen om vervolgens weer naar Nederland terug te keren het einde van een mooie en geweldige vakantie waar nog veel zal over worden gesproken.Zal het allemaal binnenkort samenvatten in een reisverslag heeft ze me belooft.Van de week nog een laatste keer een update over Annemieke en dan gaan we weer over naar de orde van de dag, 25 februari weer nieuwe Costa Rica bezoekers dus eind van de week weer nieuwe verslagen van andere Nederlanders hier in Costa Rica.

NOG 2 NACHTJES VOOR ANNEMIEKE IN COSTA RICA

Geplaatst op 22 februari 2011

Van mij het laatste bericht van Annemieke in Costa Rica.Na zondagmiddag op pad te zijn geweest en Annemieke een relexte middag in haar cabina van Alejandro te hebben gehad, hebben we haar opgehaald om s’avonds thuis nog een lekkere maaltijd gezamelijk te eten.Het was rond half acht s,avonds en plotseling stond ik uit een reflex op en te zeggen dat is er weer een,de vloer en het huis begon te trillen.Annemieke kijk een beetje verbaasd maar had toen ook in de gaten dat het een aardbeving was en wel eentje van 4.8 op de schaal van richter.Het was geen lange maar duidelijk voelbaar,gauw even op de tv kijken maar er waren geen berichten over de aardbeving alleen dat er een beving was die gevoeld was van Cartago tot aan Guanacaste aan toe en geen schade had veroorzaakt.hier nog even een krante artikel over de beving.

Costa Rica 21-02-2011

Aardbeving van 4,8 graden Abangares

San Jose. Volgens een rapport van de Vulkanologisch en seismologische Sterrenwacht van Costa Rica (OVSICORI), was de aardbeving  de laatste nacht voelbaar in het grootste deel van het land en had een magnitude van 4,8 graden op de schaal van Richter.De locatie van de beving was zeven mijl ten oosten van Abangares Boards in Guanacaste, ongeveer 76 mijl ten zuidoosten van Liberia.Deze werd vernomen om 19 uur 31 en had een diepte van ongeveer 50 kilometer. Haar oorsprong was de tektonische plaat subductie lokaal, op de hoogte van de OVSICORI.De beving werd gevoeld in Guanacaste, Puntarenas en delen van Central Valley. Afgelopen nacht waren er geen meldingen van schade.

Maandag morgen zijn Rosemary en Annemieke nog even wezen winkelen en boodschappen gedaan want Annemieke blijft de laatste 3 nachten in Dos Palmas van Peter vanwaar ze donderdagmorgen om 8 uur vertrekt naar Nederland.Onderweg hebben we nog lekker gegeten in tipisch Costa Ricaans retaurant en nog over van alles en nog wat gesproken.Na het eten zijn we op weg gegaan naar de laatste bestemming van Annemieke in Costa Rica waar ze nog even kan bijkomen van alles wat ze heeft mee gemaakt en zich voor te bereiden op de reis en de kou in Nederland,maar eerst nog wat van het lekkere weer op snuiven in Dos Palmas   Annemieke was toch iets meer dan de gewone vakantie ganger voor ons we zullen haar missen,groetjes aan de familie van Annemieke het is een toppertje.Dit was het voor zover van Annemieke.

Cees en Sonja in Costa Rica 26-02-2011

Na hun gemiste vlucht van gisteren van Newark naar Costa Rica zijn Cees en Sonja om 11.31 uur aangekomen op het nationale vliegveld Juan Santa Maria in Costa Rica.Na ongeveer 40 min kwamen ze naar buiten en ze waren blij dat ik er stond,eerst even een sigaretje zegt Cees en dat hebben we dus gedaan.Wat is het hier lekker warm zeggen ze allebei en gauw de vestjes uit die ze aan hadden.De rugzakken ingeladen en op weg naar Grecia,heb daarbij de binnenweg genomen zodat ze gelijk maar een indruk hadden van het landschap hier.Aangekomen bij ons thuis eerst even de korte broeken aan en lekker gegeten (rijst,zwarte bonen,sla,kip,picadillo en een lekkere glas guanabana)heerlijk vonden ze het.Na te hebben afgewassen zijn we naar het centrum van Grecia gegaan waar we de overdekte markt hebben bezocht en toen naar het park waar de grote metalen kerk van Grecia staat,even op de foto. In het park Koos tegen gekomen die hier elk jaar 5 maanden verblijft samen met zijn vrouw Martha.Toen naar mijn vaste panaderia gegaan om een heerlijk kopje Costa Ricaanse koffie te drinken.Tijdens onze koffie begon het ineens te regenen en wat te onweren maar dit was gauw weer voorbij.Koffie op en toen op naar huis om hun daarna naar de cabina van Ronald te brengen.Dit is geweldig zeggen ze het is groter dan we dachten en wat een tuin net een voetbalveld.                  Na een biertje te hebben gedronken (Imperial) zijn wij naar huis gegaan en morgen gaan we met de bus naar Sarchi om ze te laten kennis maken hoe alles een beetje in zijn werk gaat met het openbaar vervoer hier,hoop dat ze lekker slapen en bijkomen van hun problemen op Newark.

Cees en Sonja vandaag op weg door Costa Rica

Gisteren was nog een verkennings dag hier voor Cees en Sonja,vandaag gaat het echt beginnen.We zijn alles een beetje nagelopen gisteren een klein tripje met de bus gemaakt naar Sarchi  zodat ze aan de bussen konden wennen hier,lekker bakje koffie gedronken en ze hebben nog genoten van mensen kijken in het park hier. Toen hebben we bij ons thuis nog even door genomen wat ze allemaal gingen doen en welke route ze wilden volgen.Zal ze vandaag vanuit Grecia naar Naranjo brengen om ze daar op de bus te zetten naar La Fortuna bij Arenal.De reis gaat nu echt beginnen voor Cees en Sonja  Als het goed is gaan ze via Arenal naar Cano Negro dan naar de Caribische kant naar beneden via Tortugero naar Panama de eilanden bij Bocas Del Toro om via de andere kant via David weer terug te komen in Costa Rica om via Golfito  Sunset over Golfito Bay naar Drake Bay te gaan en dan weer omhoog via de kust naar het eindpunt te gaan en dat zal dan weer Grecia zijn.Hoe alles zal gaan verlopen lopen weten we nog niet maar ze zullen zeker gaan genieten van de natuur en dieren hier in Costa Rica.

Ze zijn onderweg Cees en Sonja

Daar gaan ze dan met de bus door Costa Rica,gisteren heb ik ze afgezet in Naranjo bij de bus naar Cuidad Quasada om vervolgens naar La Fortuna bij de vulkaan de Arenal te overnachten. Het regende de morgen dat ik ze weg bracht en het zal waarscheinlijk tot en met woensdag nog af en toe regenen wat eigenlijk een beetje vreemd is dit jaar het is normaal de heetste tijd van het jaar,maar ja het is overal op de wereld in de war.Als het goed is zijn Cees en Sonja gisteren middag aan gekomen in La Fortuna bij Villas Vista Arenal een leuke lodge met het zicht op de Arenal (als het niet te bewolkt is met de regen)Het heeft 20 leuke huisjes en een zwembad,het ligt net buiten La Fortuna en het heeft aardige eigenaren de prijs is goed rond de $45 per nacht per huisje. Men kan van alles ondernemen hier en er zijn vele heetwater baden (termalen) van goedkoop tot heel duur.Na La Fortuna zullen Cees en Sonja vertrekken naar Cano Negro om met een bootje de rivier daar te verkennen.Heb nog geen verdere berichten ontvangen van ze dus het zal even duren voor de nieuwste update maar die zal er zeker komen.

Update Cees en Sonja

De planning is veranderd nadat het weer een beetje parten speelde bij Cees en Sonja hebben ze besloten niet via de Caribische kust maar de andere kant te nemen en naar Manuel Antonio te gaan waar ze een aantal dagen zullen door brengen en dan naar beneden te reizen via Drake bay naar Panama,lees hun eigen reisverslag hier onder.

Vulkaan Arenal     28 februari 2011

Vanochtend om 7.00 uur pikte Chris ons op en bracht ons naar Naranjo. Daar heeft hij ons op de bus gezet naar Cuidad Quesada. Chris heeft ons echt super geholpen de afgelopen dagen maar vanaf dit punt moeten we op onze eigen benen staan. Cees heeft al zijn eerste vraag in het spaans moeten stellen. Ons spaans is helemaal niets dus dat wordt nog flink aanklooien. Als je hier in de bus stapt staat iedereen netjes in de rij te wachten en pas als de buschauffeur knikt dan mag pas iedereen naar binnen. De bus is echt heel goedkoop hier, voor een rit van 2 a 3 uur betaal je maar 2 dollar pp. De bussen zijn wel vaak afgeladen dus als je aan de late kant bent moet je de hele rit staan. Gelukkig hadden wij nog wel plek.

Om een indruk te geven wat we zien en beleven met een busrit hieronder de dingen die we zien of meemaken.
We rijden alleen maar door bergen; Veel vergezichten; Alles wat je ziet is groen en de bloemen staan in bloei; we komen veel koffie en suikerrietplantages tegen; Palmbomen en bananenbomen staat veel langs de kant van de weg; De weg is geasfalteerd maar er zitten wel veel gaten in. Weinig witte strepen op de weg dus in het donker bij diepe afgeronden en heel veel bochten is het goed oppassen; Veel Amerikaanse vrachtauto’s; We zagen een bejaarde man die had een eigen scootmobiel gemaakt, hij had een rolstoen op een scooter gemonteerd en reed lekker op z’n gemak op de grote weg; De hollandse zwart/wit koeien grazen hier in de bergen. De meeste huizen hebben rode golfplaten, dit ivm aardbevingenen; De muren zijn fleurig geverfd; De ‘rijkeren’ hebben tralies voor de ramen en deuren dus Cees voelt zich helemaal thuis. Gemiddeld 1 op de 5 inwoners leeft onder de armoede grens en ze wonen vaak bij de rivier in een krot; De gieren zie je sierlijk in groepjes in de lucht zweven; De tuinen zijn hier ook heel fleurig met mooie bloemen en planten; Ook zie je veel rommelige eettentjes of bedrijfjes langs de weg. En ook veel smalle bruggentjes over de rivieren.

Onderweg hebben wij dus onze eigen uitgekeken. De bus stopte bij de buscentrale en daar moesten we overstappen naar La Fortuna. De buschauffeur vroeg gelijk waar we heen moesten en zetten ons in de rij voor de volgende rit. Ook wij worden veel bekeken door de Tico’s (dit zijn de lokale mensen), Cees om zijn lengte en Sonja door haar blonde haar. Iedereen knikt, lacht of zegt gedag, het zijn vriendelijke mensen. De jongen vrouwen hier zijn ook erg mooi, ze hebben veel rondingen, Cees kan zich hier prima een maand vermaken. Onze tassen worden in de laadbak gezet maar toen wij onderweg de klep zagen openstaan, kregen we het wel een beetje benauwd. Vooral met al die bochten, gelukkig kreeg de chauffeur het in de gaten en zatten de tassen er nog in. Chris had al een bungalow voor ons geregeld dus bij het uitstappen wisten we waar we naartoe moesten lopen.

De bungalow was prachtig. Helemaal van hout en met een bloemrijk tuintje. We hadden een zwembad en een jacuzzi met uitzicht op de vulkaan.Helaas was de vulkaan niet goed te zien omdat het een beetje regenachtig weer was. Daar gingen we natuurlijk niet vanuit maar toch een tocht geboekt naar de vulkaan. Maar precies toen we op het mooiste punt stonden begon het te gieten. Er zijn 7 vulkanen in Costa Rica. Deze vulkaan is ong. 2700 meter hoog en heeft 2 kraters, 1 werkende 1 niet werkende. De laatste uitbarsting was in 1986 er waren 80 doden gevallen. De gids zei dat hij waarschijnlijk tussen de 100 en 200 jaar weer tot uitbarsting gaat komen. Hij heeft ons alvast uitgenodigd om dit te komen bekijken. Op de terugweg hebben we lekker gebadderd in de baldi’s (heetwaterbronnen) gezwommen. Er waren baden tot 65 graden maar 42 graden was voor ons de max. ‘s Avonds hebben we bij een Tico met een klein kraampje een rechtstreekse bus naar de passific coast geregeld want we wilden de zon zien. De man was matroos geweest en heeft 30 jaar geleden in Rotterdam Katendrecht gewerkt. Hij had een tattoo gezet bij tattoo Bob. De man kreeg tranen in zijn ogen nadat hij dit verhaal verteld had. Lekker bij een Soda gegeten en vroeg ons nestje in gegaan.

The Beach 1 maart 2011
Om 6.00 uur waren we uit de veren. Na een vers fruit ontbijt werden we opgehaald door een minivan. De reis van 5 uur was weer heel mooi. Het laatste reden we langs de kust en zagen bijna alleen maar palmbomen. Het allerlaatste stukje was over een smal weggetje waar iedereen werd afgezet. De andere reizigers hadden van te voren al een hotel geboekt. Het ene stel werd bij een vies oud hotel gedropt zonder uitzicht, ze keken niet zo blij toen ze uitstapten. De twee andere stellen werden bij een resort afgezet, wel mooi natuurlijk maar nog wel 2 kilometer van het strand vandaan. We werden bij een hotel afgezet bij de zee. Het eerste hotel was 100 dollar, toen wij vertelden dat dat veel te veel voor ons was, kregen we 10 procent korting. Nou dat scheelt. Het hotel tegenover dit hotel was ook mooi, met zwembad en uitzicht op zee en jungle (het national park) en 45 dollar, dat sprak ons aan, dus die kamer met airco was voor ons.

Gelijk naar het strand gerend en de zee ingedoken. Het is echt een mooi strand met jungle achter je en hoge golven voor je. De zee is heerlijk warm, je hoeft helemaal niet in te komen. Lekker een strandstoel gehuurd en chillen. Eind van de middag de bus gepakt naar Quepos waar we geld moesten halen. Bij de bushalte hoorden we de brulapen aan brullen. ‘s Avonds uitgebreid gegeten want dat hadden we de heledag nog niet echt gedaan. Cees zijn menu wast red snapper. Een volledige dode vis met kop en staart op zijn boord, het was heerlijk. Weer optijd naar bed want morgen hebben we een volle dag voor de boeg. 

Welcome to the jungle 2 maart 2011
Vandaag heerlijk uitgeslapen tot 7.15. Wakker worden met de zeegeluiden op de achtergrond. Toen we op ons balkon zaten zagen we apen door de bomen slingeren, dat was het begin van een mooie dag. We konden lopen naar het national park. Na het onderhandelen hadden we een privegids genomen. De gids had een telescoop bij zich zodat we de beesten goed konden zien. Dat was maar goed ook want anders hadden weinig beesten gezien. Als eerste zagen we een luiaard met een baby op zijn buik hoog in de bomen, als zo’n jong valt dan zorgt de moeder er niet meer voor, dus maar hopen dat het jong blijft zitten. We zagen een boomkikker uiteraard tegen een boom aan en later zagen we er nog een. Een rode woelkrab liep over de grond. Een soort minivarken was ook aan het huppelen in de bosjes. Een zwarte aap had Cees gespot, echt knap gevonden. We hadden geluk want een ander soort luiaard hebben we ook zien luieren in de boom en had ook een jonkie op z’n buik. Meestal laten de jonkies hun gezicht niet zin, maar wij hadden geluk vandaag. Ze hebben hele vriendelijke gezichten. Verder zagen we ook nog heel veel tropische vogels, een zwarte leguaan, een veraan, kleine vleermuisjes en ook nog de jesus christ hagedis, hij wordt zo genoemd omdat hij over het water kan lopen. Veel strandjes had je in dit park waar veel aapjes zaten, heel paradijselijk. De uitgang van het park was ook bij het strand, daar zagen we nog een hele groep pelikanen, ze vlogen heel sierlijk over de zee. Door de branding gelopen naar een restaurantje waar Sonja nacho’s heeft gegeten en Cees een traditionele maaltijd, casado. Je kan altijd kiezen tussen vlees, vis of kip en je krijgt erbij zwarte bonen, rijst, salade en een aardappelmix, een bord vol dus. Eind van de middag lekker afgekoeld in de hoge golven van ruim 2 meter. Cees kon er geen genoeg van krijgen. ‘s Avond liepen we weer naar het dorpje en onderweg zagen we een luiaard via de bekabeling oversteken. Zo dichtbij en bijzonder. We zitten nu lekker bij een backpackersbar iets te drinken, dus we gaan lekker verder waar we gebleven waren.

Zoals jullie hebben kunnen lezen vermaken ze zich prima alleen de foto’s ontbreken op dit moment maar dat zal zeker nog wel goed komen als ze over een paar weken hier terug komen zal dan zeker wat van hun foto’s plaatsen.

Cees en Sonja in Dominical

Pura Vida  Costa Rica  3 maart 2011
We waren voor de wekker al wakker en hebben lekker een wandeling gemaakt door de branding. Lekker bij een bakkertje gegeten en op de terugweg kregen we een sms binnen. Patricia is bevallen van een dochter, Lotte. Dat wordt echt kraamvisite rijden als we terug zijn, leuk hoor. Vandaag weer met de lokale bus gereisd. Eerst naar Quepos en daarna naar Uvita. We reden door hele leuke dorpjes heen. Een daarvan was Dominical, echt een hippie dorp. Naar twee uur tuffen waren we in Uvita aangekomen, een heel saai dorpje leek ons, dus we hadden gelijk weer de bus teruggepakt om in het plaatsje Domincal te overnachten. Heerlijk relaxt sfeertje, een hippie dorpje. Een lange weg, onverhard aan de zee. De zee was hier ook mooi, iets meer ongerept, met veen surfers. Lopen met de tassen naar een leuke verblijf. Het eerste plekje was wel aan de zee, heel oud en Sonja vond het niet zo veilig voor de spullen, dus op naar de tweede, deze was vol. Bij de derde hostes was er nog 1 kamer over, dus gelijk genomen, aah daar was ook een zwembad bij. Lekker weer een middagje op het strand gelegen. Weer hele groepen pelikanen vlogen over ons heen en ook veel parasailers landen op ons strand. In de zee raakten we aan de praat met 2 meiden, zei vertelden ons dat er een groot festival dit weekend plaats vond. Vandaar dat het zo druk is hier. ´s Avond heerlijk gegeten en daar kwamen we de eerste nederlandse reizigers tegen. Het was een groep van middelbare leeftijd die met een rondreis meegingen. Zij vonden het plaatjes veel te druk maar moesten wel 3 nachten blijven. We dachten gelijk aan wie is de reisleider en zijn blij dat wij lekker ons eigen plan kunnen trekken. Pura vida, we genieten van het leven…

Cees en Sonja 4,5,6 en 7 maart in Costa Rica

Onze geluksdag 4 maart 2011

Vandaag met de bus naar Uvita gegaan, want we hadden een boottocht geregeld. We kwamen met de bus aan bij een klein bedrijfje, de man sprak bijna geen engels, er stond een hele oude landrover uit het jaar 0 voor de deur met een hele mooie nieuwe boot. Dan is het maar weer afwachten met wie je opgescheept zit in zo’n boot, maar er kwam alleen nog maar een frans stel aan dus de boot hadden we bijna voor onszelf. Wij in de truck, met de boot achter ons aan, een aantal tico’s gebruikte de oude landrover als taxi en sprongen achterop de auto. Bij het national park kwam de engelssprekende gids ook in de auto en reden we naar de zee. Daar werd de boot in het water gereden, dus vandaag dat oude barrel. We starten bij de walvisstaart, een stuk strand in de vorm van een walvisstaart. Eerst een halfuur keihard varen en uitgekeken naar dolfijnen. En ja hoor we hadden een groep van 40 dolfijnen gevonden. Ze zwommen voor onze boot uit, het was helder water dus we zagen ze ook echt zwemmen en konden ze bijna aanraken. Ze hadden hun speeluurtje en waren zich behoorlijk aan het uitslofen, een aantal sprongen helemaal uit het water en de twee kleintjes probeerden ook zo hoog mogelijk te komen. Bij een eiland ging Cees snorkelen, Sonja heeft het drie minuten geprobeerd, maar toen ze een vis voorbij zich zwemmen, zat ze gelijk weer op de Boot. Cees heeft veel mooie visjes gezien en eenmaal uit het water kregen we een lekkere lunch. Veel vogels zagen we op het eiland en op drijvend hout in de zee. De kloven waren ook heel mooi en daar zagen we schilpad zwemmen. Uiteindelijk gingen richting het nation park en daar zagen we een walvis uit het water springen. Echt zo machtig omdat te zien. Omdat de walvis een kleintje bij zich had, waren ze dicht bij kust en we hebben een halfuur naar die prachtige beesten gekeken. Alle andere bootjes werden gelijk gebeld om te zeggen dat ze ook moesten komen kijken, deze bootjes zaten bomvol en hingen helemaal over een kant. De babywalvis dook zelfs een keer onder een ander bootje door. Bij de kust nog lekker een duik genomen en met de gids meegelopen die ons wilde helpen om naar Corovado te reizen. Het is goed te doen het reizen met openbaar vervoer, maar soms is het wel puzzelen. Gelukkig zijn de tico erg aardig en helpen ze allemaal. Wij naar hoofdweg gelopen want daar zouden we de bus moeten nemen. Het was midden op de dag en liepen vol in de zon we zagen een kerkbus aanrijden, deze buschauffeur was zo aardig om ons even een lift te geven van 2 kilometer. Eenmaal terug in Dominical om 14.30 uur stapte een nederlands stel, Vincent en Hilke uit Einhoven de gekste ook uit de bus. We raakten aan de praat en gingen samen even een drankje doen, uiteindelijk om 22.00 zaten we samen nog in het restaurant en hebben ook nog een afzakkertje genomen. Hele gezellig middag en omdat het toch moeilijk was om naar Corvado te reizen hadden we besloten om met z’n vieren een paar dagen te reizen en naar een ander gebied te gaan.

Waterval beklommen 5 maart 2011

Helaas begon de ochtend niet fijn, we kregen te horen dat we uit onze kamer moesten en omdat er een festival aan de gang was, was het heel moeilijk om een nieuw verblijf te vinden. Na een half uur hadden we een slaapplek gevonden, een koepeltentje op een hippiecampig, niet echt ons ding maar voor 1 nacht ok. Gelukkig toch nog even verder gezocht en toevallig in het zelfde hostel waar Vincent en Hilke sliepen was er nog 1 kamer over. We waren toch wel blij met een eigen douch en toilet. Na het ontbijt zijn we met de bus naar een waterval gegaan. Het is geen touristische waterval en omdat het weekend is waren er veel tico’s aan zwemmen. De tico’s drinken van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat en bezopen lieten ze zich van de waterval afgelijden om speelden tarzan met een liaan. Erg vermakelijk allemaal. De waterval was mooi en zijn helemaal naar boven geklommen. Eind van de dag nog de zonsondergang op het strand gezien, er waren heel veel mensen en de zon hebben we nog nooit zo snel zien vallenSanta Teresa. ‘s Avonds om 18.00 uur is het hier donker en ‘s ochtends is het om 6.00 uur weer licht. Bij een soda lekker nog gegeten met z’n vieren en de avond afgesloten met dobbelsteenspelletjes bij het hotel. Het was weer een heerlijke dag.

Heerlijk luieren 6 maart 2011

Vandaag om 5.00 uur ging de wekker. De reis ging vandaag naar Jaco ook een badplaats aan de stille oceaan. Vanuit deze plaats kan je naar een national park en oversteken met een boot naar andere plaatjes. Het was een busrit van 2 uur en was rechtstreeks, makkelijke reisdag dus. De bus zat wel weer bomvol aar wij hadden uiteraard weer een plekje om te zitten. We werden op de ‘snelweg’ afgezet en moesten een kilometer lopen naar het centrum, na 4 vieze kleinde hotelletjes afgelopen te hebben gingen de dames bij een restaurantje zitten met de tassen en de mannen opzoek naar een leuk hotel. Zo waren de taken vandaag weer goed verdeeld. Na een uur waren de mannen weer terug en hadden wat gevonden. Het was 2 kilometer verderop maar de dames waren zo moe van het op de tassen passen dus een taxi gepakt naar het hotel. Het waren hele leuke cabinas met een lekker zwembad. Ze hadden goed hun werk gedaan.’s Middags wilden we gelijk naar het national park, helaas hadden we de bus net gemist dus dat moesten we morgen maar doen. Het was een warme dag dus hebben de hele middag lekker aan het zwembad gehangen. De mannen hadden veel lol, Cees kan het grootste bommetje maken en de kinderen van de eigenaar waren niet weg te slaan.
Manuel Antonio-Park‘s Avonds bij het restaurantje van het hostes gegeten en weer lekker fanatiek gedobbeld met veel wijn en bier.

Papegaaitje leef je nog…..7 maart 2011

Vandaag lekker uitgeslapen, nu echt, 8.00 uur gingen onze luiken pas open. Eind van de ochtend hebben we de bus gepakt naar het national park Caracara. Het was een klein park en voordat we erin gingen zagen we al 4 leguanen. Er zouden hier papagaaien – ara’s in het park zitten en ze waren aan de broeden dus grote kans om ze te zien. Bij een brug moesten we naar links kijken maar helemaals niets gezien, echt jammer. Lekker geluncht in de jungle en zagen ook nog 2 aapjes, veel vlinders, grote spinnen en nog een paar beesten die we niet konden benoemen. Op de terugweg moesten we over het zelfde bruggetje. Cees keek nog omhoog en ja hoor daar zaten 2 ara’s in boom bij een nestje.Geweldig, wat hebben ze toch mooie kleuren en een hard geluid maken ze. Teruglopend uit het park hoorden we ze vlogen ze over ons heen, geweldig weer. Iets verder vlak bij het park hebben we ong. 30 krokedillen zien drijven in de rivier. Wat een enorme beesten, Vincent en Cees voerden vanaf de brug brood en toen zagen we de grote bekken. Tijdens het voeren stond iedereen naar Cees en Vinent te kijken. Ook een gier kwam af op het brood en deze waaghals liep tussen de krokedillen, hij heeft het overleefd. Het was een mooie afsluiten van de dag. s’ Avond bij het zelfde tentje weer gegeten en omdat het de laaste avond voor Vincent en Hilke in Costa Rica was hebben we er een gezellige, lange avond van gemaakt. We hebben 3 super leuke dagen samen gehad.

Cees en Sonja 8 en 9 maart in Montezuma Costa Rica

Met de speedboot naar Montezuma 8 maart 2011

Vanochtend werden we om 10.30 uur opgehaald door een minivan. Het was dus een ochtendje om alles op z’n gemak te doen. Voor het laatst met Vincent en Hilke ontbeten. We hebben in zo’n korte tijd zoveel met elkaar gedaan en gelachen, het was echt heel gezellig. Na het afscheid werden we door de minivan op het strand afgezet. Daar stond een speedboot voor ons klaar om ons binnen een uur naar Montezuma te brengen. De boot ging hard de de tijd vloog. We zagen onderweg ook nog een hele grote schilpad voorbij drijven. Montezuma is een klein plaatsje aan de zee, veel kleine strandjes hoge golven en een gemoedelijk sfeertje. Vincent en Hilke waren hier al geweest en hadden een leuk hostes aanbevolen. Wij liepen met nog meer backpackers dezelfde kant op, wij iets harder gelopen en kwamen als eerste aan bij het hostes, ze hadden nog 1 kamer, zo die was mooi voor ons. Heerlijk om binnen 5 minuten al een kamer te hebben. Het is een leuk hostes op het strand met veel hangmatten. We hadden onze spullen neergegooid en hebben gelijk een mooie strandwandeling gemaakt en natuurlijk ook hier een duik in de zee genomen. ‘s Avonds bij een italiaan gegeten, was echt super lekker, alles was helemaal vers. Lekker nog bij het hostes gehangen en het bedje weer in gedoken.

Op verkenning met de ATV 9 maart 2011

Vandaag weer lekker uitgeslapen, voor het ontbijt nog lekker gezwommen in de zee en ‘s middags een ATV 4WD gehuurd en lekker op verkenning gegaan. We zijn veel lege standjes tegekomen heerlijk om daar even te lopen. Het binnenland ingaan met een 4wd in niet overbodig. We reden op overharde weggetjes met veel gaten, ook de bochten waar behoorlijk scherp. De bergdorpjes zijn heel klein maar overal hebben ze een voetbalveld, zonder belijningen en middenstip. Soms reden we zo laag dat we door een rivier reden en boven op de bergen hadden we hele mooie uitzichten. In playa Carmen heerlijk geluncht aan het strand en Cees heeft met een rotgang teruggereden. Wel via een andere weg, dus bij elke 2 kilometer moesten we vragen welke kant we opmoesten. Veel wegwijzeringborden hebben ze hier niet. Terug in Montuzuma waren we twee kreefjtes, de zon heeft ons aardig te pakken gehad, ook met factor 30!. We gaan straks bij een Soda avondeten en bij het hostes hangen.

Cees en Sonja in Monteverde

The nighttrekking  10 maart 2011

Vanochtend werden we om 7.00 uur opgepikt door een minivan. Even een paar dagen geen strand meer. Het was een ruige rit, veel bergen, onverharde wegen en ook nog met de veerpond anderhalf uur. We reden echt in diepe dalen en over hoge bergen. Om 13.30 kwamen we aan in het bergdorpje Santa Elena, de uitvalbasis voor het national park Monteverde. Cees had een foldertje in Montazuma meegenomen van een hostes in Santa Elena. De buschauffeur heeft ons afgezet bij het hostel en de hosteseigenaar kwam om gelijk verwelkomen. Het is een leuk hostes, ruime houten kamers, gratis ontbijt en gratis internet. Dat spreekt ons als hollanders natuurlijk gelijk aan. Gelijk de mail gecheckt en we hadden een leuk mailtje ontvangen. We zijn oom en tante geworden van ons nichtje Maud. Wat een babynieuws allemaal want voordat we vertrokken heeft Danny ons verteld dat Sanne ook in verwachting is. We hadden voor ‘s avonds gelijk een nighttrekking geregeld dus de middag konden we zelf het dorpje verkennen. Sonja was nog een beetje in de stress want we hadden ons 8gb kaartje al volgeschoten en met het 2gb waren we al bezig en het 2e 8gb kaartje kon ze nergens vinden. Alle tassen overhoop gehaald maar geen kaartje gevonden, gelukkig hadden ze hier in een winkel die het verkocht. Het is echt een heel klein dorpje, je kan binnen 10 minuten een rondje lopen. Je ziet hier veel taxi’s, minivans en ATV rondrijden. De nighttour begon om 17.30 een half uur voordat het donker wordt. We hebben o.a. gezien: vogelspin, 3 luiaards, vuurvliegjes, kikker, 3 verschillende slangen, 4 wandelende takken en goudkevers. De goudkever ziet er echt uit alsof hij in een gouddompelbad heeft gelegen. Cees heeft hem snel in zijn broekzak gedaan, want de goudprijs is gunstig. Het is heel bijzonder om in het pikkendonker in het woud te lopen, je hoort van alles, de meeste beesten zijn ook ‘s nachts actief. Sonja vond het af en toe een beetje eng maar dat kwam vooral omdat Cees haar vaak liet schrikken. Als afsluiting nog een pizza gegeten, ze waren alleen megagroot waardoor de helft nog overbleef, we kregen de rest mee zodat we morgen een lekkere lunch hebben.

Alles gaat goed en hopelijk heeft Cees genoeg goud verzameld om de volgende reis alvast te boeken of misschien een gouden ring?

Groen, groener, groenst 11 maart 2011

Wat is dit toch een super groen mooi land. We hebben vanochtend in de jungle gelopen over lange hangbruggen. Alles wat je zit is groen. Het is echt heel moeilijk te omschrijven wat we allemaal zien en zelfs met foto’s kunnen we het niet echt laten zien. We hebben vandaag ook veel colibrietjes gezien in heel veel verschillende kleuren, deze vogeltjes zijn echt heel snel. Voor het eerst hadden we vanmiddag even helemaal niets te doen, is echt wennen want eigenlijk zijn we de hele reis al van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat in de weer. Dus even lekker op ons balkon gehangen en een klein uurtje geslapen. Ze hebben bij dit hostes 24 uur per dag het nieuws opstaan in het spaans. Maar we kwamen er snel genoeg achter dat er een tsunami in Japan huishoud.Echt heftig, gelukkig gaat Costa Rica er geen last van krijgen. Wij zaten gisteren nog aan de pacific coast. Nu zitten we hoog in de bergen dus ook al zou er nog iets onverwachts gebeuren wij zitten goed hier. Straks lekker een hapje eten en een leuk barretje opzoeken.

Cees en Sonja te paard

Cees en Sonja  zijn vanuit Monteverde via Lake Arenal weer terecht gekomen in La Fortuna waar ze zijn gaan paardrijden,lees hun eigen verslag.

Cowboys 12 maart 2011

Vandaag ging de reis weer verder. We werden om 8.00 uur opgehaald door een minivan. Weer over onverharde wegen en door de bergen. De reis was behoorlijk hobbelig want Sonja werd zelfs een beetje misselijk. Na 2 uur hobbelen kwamen we aan bij het Arenal lake. Daar staken we met een bootje het meer over. Uiteraard weer veel groen om ons heen en we hadden uitzicht op de vulkaan. We waren al eerder hier geweest maar toen regende het. Vandaag was het droog maar we een beetje bewolk, is het hier bijna altijd. De gozer van ons hostes in Monteverde had ons een hostes aanbevolen. We werden hier afgezet en we hadden een mooie ruime kamer met weer een hele grote douche en het was maar 20 dollar. Hier hebben we gelijk een paardrijtocht geregeld. Zo gemakkelijk hier allemaal.

Na een uur werden we door de hosteseigenaar afgezet bij een ranche. We hadden een eigen cowboy tot onze beschikking. Dit was de eerste keer dat Cees en Sonja gingen paardrijden. We hobbelde rustig de berg op en hadden weer mooi uitzicht. Daarna gingen we in de draf en dat ging ons ook aardig goed af. Sonja had natuurlijk weer een eigenwijs paar en ging uitzichzelf in gallop. Sonja deed het bijna in haar broek, gilde hard en dacht dat ze eraf zou vallen. Dit gebeurde gelukkig niet, ze had beter eerst een lesje bij Patrica kunnen nemen. Uiteindelijk kwamen we aan op de top waar we 2 toekans hebben gespot. Dit zijn mooie kleurrijke vogels. Vanaf de berg liepen we naar beneden waar we onderaan de waterval terecht kwamen. Hier hebben we lekker gezwomen en zagen ook school forellen zwemmen, Sonja is bijna van haar angt voor vissen af. Terug naar boven lopen was behoorlijk zwaar.Na ong. 300 grote treden kwamen we hijgend en zwetend boven aan. Daar ging de rit met de paarden weer verder. Sonja had aangegeven zo rustig mogelijk naar beneden te gaan. De gids heeft de hele weg rustig naast haar gehobbeld en ze had haar paard ook onder controle. Cees nam het laatse stukje een sprint met zijn paard en was al een paar minuten eerder op de ranche. Cees voelde zichzelf ook echt een cowboy. Ze hadden ook nog een mooie tuin met vlinders en kikker. Wij hebben 2 verschillende gifkikkers gezien, rood-blauw kikkertjes en groen-zwart kikkertjes. Het was heel bijzonder om deze mooie kikkertjes te zien. 

s Middags bij een leuke barretje aan de sangria gezeten en uiteindelijk hebben we daar ook lekker gegeten. Dit is echt het vakantiegevoel.Geen verplichtingen en alleen dingen doen waar we zin in hebben. Pura Vida!

Cees en Sonja in Tortuguero

Weer een mooie stukje Costa Rica

13 maart 2011
Vandaag ging de reis verder naar de carribean coast. Om 8.00 uur stond de minivan voor onze deur. Een hele vrolijke chauffeur bracht ons samen met een tica (costaricaanse vrouw) naar Tortuguero. Onderweg vertelde hij ons alles over de omgeving en maakte zelfs een ommetje om ons groene leguanen te laten zien. Op 1 plek zagen we er een stuk of honderd liggen in een paar grote bomen. We kwamen ook nog langs veel bananenplantages, deze worden ook aan Nederland verkocht. Ook ananasplantages waren in overvloed, dit hadden we nog nooit gezien. Het was een rustige rit, veel asveld, heuveltjes en platteland. Rond 12.30 kwamen we aan bij de rivier. Tortuguero is alleen te bereiken via het water. Met een klein taxibootje vaarden we door de wateren van de jungle waar we weer veel gezien hebben. De kaaimannen lagen op de oevers, de witte reigers stonden weer in het water, de apen hoorden we nog weer brullen en de jungle is helemaal ongerept. Alle bomen die in het water zijn gevallen laten ze gewoon liggen en daar groeien weer bomen of planten op. De tocht duurde een half uur langer omdat het water laag stond, maar dat was geen straf. Het dorpje ligt tussen de jungle en de carribean sea en heeft slechts 2000 inwoners en er rijden geen motervoertuigen. We hebben een leuke cabin gevonden aan de zee. Er hangt een hele relaxte sfeer en de mensen zijn hier ook wat donkerder dan in de rest van Costa Rica. Het zijn vooral immigranten vanuit de omliggende landen/eilanden. Uiteraard moesten we weer eten, dus bij een soda ons middageten naar binnen gewerkt. We hebben een rondje gelopen door het dorpje en lange weg met restaurantjes en winkeltjes en terug via het strand. Binnen een uur heb je alles gezien. De zee is hier sterk dus je mag maar tot je middel het water in. De hangmatten hebben we ook weer gevonden en ‘s avond bij een restaurantje met riverzicht weer lekker gegeten.

Cees en Sonja aan de Caribische kust

Het gaat allemaal van een leien dakje met Cees en Sonja ze zijn al helemaal gewend aan het leven in Costa Rica.

Gids nodig? 14 maart 2011
Vanochtend weer vroeg uit de veren want om 6.00 gingen we met een gids in een roeiboot de kleine wateren in de junlge verkennen. De moterboten mogen niet in de kleine wateren daardoor is het heel stil waardoor we veel dieren zagen. We zagen o.a. tukans, spidermonkeys, brulapen, een bijzondere hagedis, veel grote vogels en veel kaaimannen. Bij 1 kaaiman kwamen we heel dicht bij, nog geen meter bij hem vandaag, gelukkig kon Sonja zich achter Cees verschuilen. Het was een hele mooie tocht. Na ons ontbijt lagen we om 11.00 al op het strand, lekker lang in de branding gelegen, daar kunnen we echt geen genoeg van krijgen. Cees is nog even naar de kapper geweest, echt grappig want er kwamen een aantal meisjes stiekem om de hoek kijken en later stonden ze om Cees heen en en moesten veel giebelen, z’n baardje van 1.5 week is er gelukkig ook weer af. ‘s Middags gingen we het national park in. We moesten verplicht regenlaarzen aan ivm de slangen! Geen gids gehuurd, Cees die wist de dieren nu zelf wel te vinden. En ja hoor, hij heeft goed werk verricht. Hij heeft gespot: de reuzenwesp (heel gevaarlijk), de 3 teenige luiaard, spidermonkey, brulapen, een slang en een viper (een adder) en dat allemaal binnen een uur. Dus hij is vanaf nu te huur voor 50 euro per uur. Terug zijn we via het strand gelopen en hoopte nog een reuzenschilpad te vinden, het seizoen om ze te spotten is pas eind maart maar we hadden van een tico gehoord dat ze er gisteren 1 gespot hebben van 2.5 meter. Helaas hadden we ze niet gezien, ach je kan niet altijd geluk hebben. s’Avonds weer bij het zelfde restaurantje als gisteren gegeten en we lagen weer vroeg in bed.

Bob Marley dorpje  15 maart 2011

Om 10.00 ging de reis pas weer verder, om 6.00 waren we al weer klaarwakker. Dus rustig ontbeten en om 10.00 uur vertrokken we met een taxiboot naar Moin. Dit was een andere weg dan de heenweg. We vaarden over grote wateren waar we ook veel minidorpjes aan de oevers zagen. Het was een lange zit van 2.5 uur maar wel weer zo mooi. Eenmaal aangekomen in Moin konden we een taxi pakken voor 8 dollar pp naar Limon waar we dan de bus moesten pakken (anderhalf uur) naar Puerto Viejo. Vonden we eigenlijk wel duur en dat zou ons best wat tijd gaan kosten. Uiteindelijk heeft een Tico ons aangeboden om samen met een Spanjaard ons rechtstreeks naar Puerto Viejo te brengen voor 10 dollar pp. Dat was een goed aanbod en een uur later liepen we al in het dorpje rond. We hadden al snel een leuke hostel gevonden. Gelijk het dorpje in en het strand opgelopen   en heerlijk bij een strandtentje gegeten. Nu even aan het internetten, we gaan straks vast nog wel een potje kaarten, we pesten elkaar helemaal gek en misschien nog een leuk reggae-barretje opzoeken.

Nog een paar dagen en dan zijn ze weer terug in Grecia.

Cees en Sonja op jacht naar grote vis.

Kapitein Cees  16 maart 2011

Vandaag ging Cees big game vissen. Om 7.00 uur dobberden we al op de zee. Je kan in heel Costa Rica vissen maar big game vissen kost gemiddeld tussen de 300 en 500 dollar pp. Heel duur maar Cees wilde dat heel graag doen. We hadden weer geluk want via via konden we nu met een fransman mee voor maar 150 dollar in totaal. Sonja ging ook mee om de foto’s te maken. Hier had ze al heel snel spijt van, ze is zeeziek geworden, bij het varen ging het wel maar vooral bij het dobberen werd ze kostmisselijk. Maar toch maar even volgehouden. Al snel had Cees een kleinere vis gevangen, een vis die familie is van de tonijn. Deze vis werd gebruikt om de grotere vissen te vangen zoals de barracuda’s en de haaien. Helaas na 2 uur kreeg we bootpech, we hadden problemen met de zuurstofpomp. De kapitein moest bij de moter blijven om zuurstof toe te voeren en Cees werd benoemd tot kapitein, dat ging hem goed af. Eenmaal aangekomen op het strand ging het weer beter met Sonja en de fransman nodigde Cees uit om morgen nogmaals te vissen. Hopelijk morgen meer geluk. Nog lekker bij het strand gehangen en met de fransman een hapje gegeten. We zaten in een tentje op het dak dus we hadden leuk uitzicht op de hoofdstraat. Verder vandaag een beetje gerelaxt en gaan vanavond nog een drankje doen met de fransman.

Cees en Sonja in Panama op BastimentosPanama 17 maart 2011

Vandaag werden we wakker met regen, de fransman die samen met Cees zou vissen had afgezegd ivm het weer. We kregen ons geld terug maar Cees baalde wel een beetje. In de ochtend zijn we samen met een engels meisje naar een opvangtehuis gegaan waar costaricaanse dieren worden opgevangen. Eenmaal aangekomen was het weer droog en de zon kwam door. We gingen als eerste naar de brulapen, erg leuk want ze sprongen allemaal op je. Het zijn echt schatjes op 1 na dan want een babyaapje beet Sonja hard in haar vinger. De 4 babyluiaards zijn in het wild gevonden, ze zijn dan uit de boom gevallen en moeders kijkt er dan niet meer na om, ze hingen lekker in kleine bosjes. Het zijn hele mooie dieren want door de tekening in hun gezicht lijkt het net alsof ze de hele dag met een grote lach in de boom hangen. Twee kleinde kaaimannen lagen in de vijver, een paard stond op stal. De slangen lagen gelukkig achter glas, 2 uilen, een eekhoorntje en een jaguar zaten in een grote kooi. Het is een heel mooi project want als de dieren zijn aangesterkt worden ze weer in het wild teruggezet. De heenweg waren we met de taxi gegaan, maar voor de terugweg was er geen taxi te bekennen. We zijn de 5 kilometer gaan lopen en we hoopten op een lift. Gelukkig na 2 kilometer lopen kwam er een vrouw aan op een golfkarretje zei bood aan om ons mee te nemen. Met z´n vieren zaten op zo´n klein karretje, hele file van auto´s achter ons maar we waren blij dat we mee mochten want het was alweer aardig warm.

We zijn gelijk uitgechekt bij het hostel en hebben de lokale bus gepakt naar Panama. Na 1.5 uur kwamen we aan bij de grens. De douane was makkelijk, we moesten de brug overlopen en daar wachtten de douane van Panama ons op. Sonja´s tas werd nog wel met de franse slag doorzocht op drugs maar uiteraard hebben ze niets gevonden. Een minivan stond al ons op te wachten om ons naar de eilandengroep Bocas del Toro te brengen. De rit duurden een uur. De wegen zijn hier goed maar je ziet hier wel meer houten hutjes waar arme mensen wonen. We zaten met 9 man in de minivan en er werd een lokale cd opgezet waardoor je al helemaal in de sfeer kwam. Verder is in dit stukje Panama de natuur hetzelfde, ze hebben hier ook weer veel amerikaanse invloeden, de dollar, trucks, gele taxi´s en schoolbussen. Bij een steiger werden we afgezet en lag een taxiboot op ons te wachten. Na een uur varen kwamen we aan op het hoofdeiland, het was al 5 uur, wat gaat de tijd toch snel. Oooh nee het is hier een uur later… We hadden al snel een hostes gevonden net buiten het centrum. Gelijk een hapje gegeten want vandaag hadden we alleen nog maar 2 stuks fruit op. We hebben nog een rondje gelopen over het eiland en zijn lekker ons bedje ingekropen.

Bastimentos is geweldig 18 maart 2011

We hadden ons voorgenomen om geen wekker te zetten. We hebben een lange nacht gemaakt want we werden om 8.00 uur wakker. We hebben gelijk onze spullen gepakt omdat we van dit eiland afwilden. Er rijden hier auto´s, is groot, veel uitgaansgelegenheden en heel commercieel. Dus we hebben de taxiboot gepakt en na 10 minuten stonden we al aan wal op het eilannd Bastimentos. Het is een heel gezellig eilandje, geen auto´s, veel houten hutjes, 1 pad waar iedereen aan woont, veel honden en kinderen op straat en de mensen hebben een brede glimlach, echt een heel gemoedelijk sfeertje. Een rasta jongen hielp ons om een leuk onderkomen te vinden, hij heeft ons gebracht naar een leuk hostel, helemaal van hout, kamer op de 2e verdieping, gezamelijk balkon met hangmatten en uitzicht op zee. We voelden ons hier gelijk thuis. We zijn het straatje ingelopen en ook al is het een straat maximaal 15 minuten lopen, we hebben er een uur over gedaan omdat iedereen ons aansprak. Bij een klein supermarkje hebben we vers kokosbrood gekocht, heerlijk ontbijt. We zijn met een Belgisch echtpaar op survival gegaan. Het strand is 25 minuten lopen over een klein modderig weggetje door de bergen. Twee honden liepen gezellig met ons mee, we kwamen wilden paarden tegen en moesten 10 minuten door de modder kruipen want het was erg glad. Het strand is mooi, geel zand, helder blauw water en leuke golfjes. We hebben een tochtje gemaakt over het strand en door de jungle en zo kwamen we op leuke kleine strandjes. De zeesterren zijn hier goed vertegenwoordigd. Heerlijk nog even geluncht op het strand en zijn daarna samen met het belgisch echtpaar, de twee honden die geen meter van ons af zijn geweken en een israelisch meisje teruggelopen naar ons hostel. Op ons gezamelijk balkon zat een engels stel waar we nog een paar uur mee hebben geklets en uiteindelijk hebben we ook met z´n vieren gegeten bij een tentje op het water met reggaemuziek.

De laatste dagen van Cees en Sonja in Costa Rica Geplaatst op 22 maart 2011 Het is alweer voorbij voor Cees en Sonja hier in Costa Rica ze gaan vandaag vertrekken,maar voordat ze naar Nederland gaan eerst nog even 4 dagen New York.Ze hebben een geweldige vakantie achter de rug veel dieren gespot en genoten van de natuur en de mensen hier.Lees het verslag van hun van de laatste dagen.

 Little game fishing 19 maart 2011

Vanochtend heerlijk door het straatje gelopen, lekker ontbeten, alles op z’n gemak. ‘s Middags gingen we met een lokale visser mee. Het was een klein bootje en samen met een canadees ging Cees de vissers helpen. Sonja ging mee voor de foto’s want ze hadden gezegd dat we alleen op rustig water zouden varen. Eerst werden er sardientjes gevangen met een net, dit mag in Nederland al lang niet meer. Sonja vond deze visjes al niet zo fijn en we zaten toch op wild water helaas. Sonja werd al een beetje misselijk en de Canadees begon al over te geven. Na een uurtje hadden de canadees en Sonja het wel gezien en werden teruggebracht.

Cees ging nu met de vissers het echte werk doen. Met een lege plastic fles met daaraan draad, lood, haakjes en sardientjes gingen ze vissen. Eerst waren ze naar een snorkelplek gegaan, daar werd een stingray gevangen. De vis was behoorlijk sterk, ze moesten de fles loslaten en met vis er nog aan. Ze zagen de fles drijven en zo konden ze met een andere visuitrusting (fles en draad) de vis toch vangen. Daarna zijn ze verhuisd naar een andere baai omdat het druk werd met snorkelaars. Daar ving Cees een catfisch en vanaf dat moment was het knallen. Toen vingen ze de ene naar de andere baracuda. Na 8 barcuda’s had Cees nog een kleine baracuda aan de haak maar deze werd door een hele grote baracuda (ze hebben trouwens grote tanden) zo door doorgebeten. De helft bleef aan de haak en daar is verder mee gevist. Verder heeft Cees nog een grote koningsmakreel, een red snaper en een opblaasvis gevangen (zie finding nemo). Om 18.00 uur hielden ze het voor gezien en ze waren tevreden over de vangst. Het is geen big game fishing maar het was super leuk om met de lokals mee te gaan. Cees kreeg een gedeelte van de vangst mee, dit heeft hij gegeven aan een restaurant waar we gelijk ook gingen eten. Vroeg naar bed want op het water varen is behoorlijk vermoeiend.

Pfff 20 maart 2011

Vanochted ging de reis weer terug naar Costa Rica. Om 6.30 uur werden we door de 2 viervoeters ‘uitgezwaaid’. Ze zijn geen 10 meter van onze zijde geweest in de twee dagen dat we op het eiland verbleven. We zouden ze zo mee naar huis willen nemen. De eerste boottocht ging naar het hoofdeiland want daar lag een andere boot op ons te wachten die ons naar het vaste land bracht. Eenmaal aangekomen op het vaste land stond er een amerikaanse busje voor ons klaar waar we met z’n 13e in moesten. De tassen gingen op het dak en dus maar hopen dat ze goed kunnen knopen. In een grotere plaats konden we een uur later de rechtstreekse bus naar San Jose pakken. Bij de douane moesten we uit de bus en onze paspoorten laten controleren. De bus reed wel gelijk door dus die stond op costaricaanse bodem met onze bagage op ons te wachten. We hadden gelukkig weer geen problemen bij de douane dus na een uur zaten we weer in de bus opweg naar San Jose. We waren een beetje in slaap gevallen en opeens stond er politie voor ons neus, paspoortcontrole ivm opsporing naar illigalen. Gelukkig we waren legaal in Costa Rica en mochten blijven zitten. Na 2 uur kwamen we aan in Limon. Een grote havenstad, dit was de laatste keer dat we in Costra Rica de zee zagen, snik snik. Het was even een korte plaspauze en daarna ging de rit weer verden. Het laatste stuk was weer door de bergen, erg mooi maar daar reed de bus niet hard. Uiteindelijk kwamen we aan in San Jose, het was al 16.00 uur. We hadden geen flauw ideen waar we uit waren gestapt, het was een in een buitenwijk en veel taxichauffeurs vroegen waar we naar toe moesten. Gelijk Chris maar gebeld en die kon ons vertellen waar we de taxi moesten nemen om uiteindelijk de bus te pakken naar Grecia. En eindelijk om 17.00 uur kwamen we aan in Grecia, wat een tocht, de hele reis hebben we hooguit 5.5 uur gereisd naar de volgende bestemming, maar hier kwamen we niet onderuit. Chris stond ons al bij het busstaiton op te wachten. Gelijk een hapje met z’n allen gaan eten en daarna bracht Chris ons naar ons huisje. Hier hadden we de eerste 2 nachten ook al geslapen en voelde een soort als thuis komen. We waren gesloopt en dus sloten we onze ogen weer vroeg.

Op de top van de Poas 21 maart 2011

Om 7.00 uur stond Chris op de stoep voor onze laatse volle dag in Costa Rica. We zijn de Poas vulkaan opgereden en daar hebben hebben we eerst de waterval bezocht, erg mooi, zo midden in de bergen. De wegen waren weer begaanbaar nadat ze de wegen hier weer hebben opgeknapt. Twee jaar gelden was hier een aardbeving en heeft veel verwoest, huisje waren weg, wegen waren er niet meer en er zijn zelf doden gevallen. Daarna zijn we naar de krater van de vulkaan gereden. Normaal gesproken zie je de krater liggen maar helaas was het mistig en zagen we weing. We hebben niet zo veel geluk met de vulkanen. Toch is het leuk dat we bovenop een vulkaan hebben gestaan. Het was ook behoorlijk koud. We zijn weer naar beneden gereden en daar scheen het zonnetje weer volop. Even opgewarmt met een kop koffie en een thee en zijn daarna nog naar een klein dorpje gereden en wat winkeltjes bezocht. ‘s Middags hebben we bij Chris en Rozemary foto’s uitgewisseld en het dorpje nog even ingegaan. ‘s Avonds zijn we met z’n vieren uit eten geweest, was erg gezellig. Nu zijn we weer bij ons huisje, het is al half 11 geweest. We hebben net afscheid genomen van Rosemary, het is echt een hele lieve vrouw, we kregen zelf een afscheidskado van haar. Het was een hele leuke dag maar ook wel vermoeiend. Beetje onderbuikkriebels omdat we morgen Costa Rica moeten verlaten. Het is zo’n mooi land, fijne mensen en onze reis was geweldig. Maar snel naar bed want morgen wacht New York op ons.

Kom ook gerust naar Costa Rica het is een geweldig land en er is zoveel te zien.Zeker voor de backpacker is dit een geweldig en gemakkelijk land om te reizen.

C.J.S

Adios Cees en Sonja Geplaatst op 23 maart 2011 Adios Costa Rica – Hello New York 22 maart 2011

Dit was onze laatste nacht in Costa Rica, snik snik. Costa Rica is echt geweldig. Zo groen, zo vriendelijk, we hebben een fantastische tijd gehad, veel leuke mensen ontmoet, veel natuur, dieren en strand gezien. We gaan Costa Rica missen. Maar gelukkig hebben we nog New York voor de boeg.

Nog even genoten van de zon en om 10.00 uuur heeft Chris ons naar het vliegveld gebracht, echt een topvent. Het vliegveld is klein en ook al vlogen we naar Amerika, de douane en controle was hier simpel. Om 14.00 zaten we in de lucht. Het was een vlucht van 6 uur en ging redelijk snel, helaas hadden we geen tv in het toestel. Om 21.00 uur waren we geland en een uur later zaten we in de trein naar het centrum. We stapten een half een later uit op het Penn Station. We hoefden alleen de weg over te steken en daar was ons megahotel al. De tassen gedropt en gelijk even naar buiten gelopen. Echt een toplokatie, tegenover Madison Square, vlak bij Empire State Builiding en de reclameborden van Time Square zagen we ook al. Het was al 00.00 uur dus snel gedoucht en naar bed want morgen wordt weer een drukke dag.

Advertenties
  1. Gilles Pollet

    Hallo!
    Ik vertrek deze zomer in juli voor 3 weken naar CR. Ik doe het samen met drie medestudenten.

    Nu is het zo dat we als student zoveel mogelijk geld willen sparen. Kennissen die vorig jaar Panama en CR bezochten vertelden ons dat zij zéér frequent, quasi gratis bij locals konden slapen. Denken jullie dat dit echt haalbaar is? Of wat denken jullie dat de absolute minimumprijzen zijn om te overnachten?

    Verder weet ik niet goed of ik al excursies hoef te reserveren op voorhand. Lukt het om daar ter plaatste toe te komen en daar alles te regelen of zullen meeste zaken al volzet zijn?

    Groetjes,

    Gilles

    • Hallo Gilles

      Weet niet of dit overal het geval is maar je moet wel oppassen waar je slaapt, je weet maar nooit. Voor de goedkoopste overnachtingen zal je bij hostels en backpacker hotels moeten kijken die zijn het goedkoopste in Costa Rica rond de $10 tot $20 per nacht.
      Voor excursies die hoef je niet van te voren te bespreken die kun je ter plaatse regelen (veel zijn niet goedkoop) je kunt ook het openbaar vevoer nemen en naar verschillende parken gaan, welke vaak veel goedkpoer is dan met een groep. Voor de rest Costa Rica is gemakkelijk te ontdekken en je vind vaak overal wel mesen die onderweg zijn waar je mee kunt rijden naar een volgende plek.

  2. Gilles Pollet

    Ok, dank je wel! Het plannen van de reis is me momenteel zeer moeilijk, het is onmogelijk in te schatten hoeveel tijd we op elke locatie zullen nodig hebben. Had u, bij uw eerste reis naar het land een to do tijdsschema op voorhand of heb je het van dag tot dag ter plaatste bekeken? Ik heb me immers net een boekje aangeschaft en ik zie werkelijk door het bos de bomen niet meer. Er is zooooooveel te zien!!!

    Gilles

  3. Je hebt echt geen schema nodig toen ik hier voor de eerste keer kwam zijn we gewoon met de bus door Costa Rica gegaan en als we het er niet leuk vonden dan gingen we gewoon verder. En 3 weken zijn zo wie zo te kort om alles te zien. Weet niet of jullie al wat geboekt hebben bij aankomst dat is wel handig want je komt meestal in het donker aan. Waar wij wonen in Grecia is een leuke B&B http://www.bandbgrecia.com/ en ook een hostel (Mangífera Hostel) Verder hebben we verschillende Cabinas hier waar je de eerste nacht kan verblijven kijk op te huur op dit blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: