Onafhankelijkheidsdag donderdag 15 september 2011.

Op 15 september 1821 werd Costa Rica, net als een aantal andere midden Amerikaanse landen, onafhankelijk van het Spaanse Koninkrijk dat hier sinds de komst van Columbus de scepter had gezwaaid. De onafhankelijkheidheidsverklaring arriveerde echter pas op 13 oktober van dat jaar in Costa Rica zelf, mede door de lange route die de verklaring, geschreven in Mexico, af moest leggen. Desondanks is 15 september de officiële datum van de onafhankelijkheid.
De 14e wordt overal in Costa Rica gevierd dat de onafhankelijkheidsverklaring de daaropvolgende dag werd opgesteld. Dagen (weken?) van te voren vertrekt een vuur dat de onafhankelijkheid voorstelt vanaf de noordgrens met Nicaragua naar Cartago, destijds de hoofdstad van Costa Rica. Op de 14e komt dit vuur op de verschillende plaatsen aan en worden er grotere onafhankelijkheidsvuren mee aangestoken.
Overal in Costa Rica vinden op de 15e september parades plaats die worden gegeven door schoolgaande kinderen. Iedere school in Costa Rica presenteert zich zelf met een dergelijke parade. In elke plaats word meestal rond het centrum een parade gehouden welke u een keer moet hebben gezien.feest centrum Grecia
De Republiek Costa Rica (rijke kust) dankt de naam aan Cristoffel Columbus, die in 1502 op de Caribi­sche kust landde en vermoedde dat er grote hoeveelheden goud aanwezig waren. Het edele metaal bleek echter onvindbaar en Costa Rica werd een uithoek van het Spaanse rijk. In 1821 werd Costa Rica onafhankelijk van Spanje en vormde het een onderdeel van Mexico, waarvan het zich in 1823, na een korte burgeroorlog, los maakte en San José tot hoofdstad benoemde. In 1824 trad Costa Rica toe tot de Federatie van Centraal-Amerikaanse Provincies. De federatie was een los samenwerkingsverband waarvan de leden hun eigen gang gingen. Zo kozen de Costaricanen nog in het zelfde jaar Juan Mora Fernández tot hun eigen staatshoofd. In 1835 werd Braulio Carrillo Colina (1835-1842) tot president gekozen en nadat in 1838 de federatie uit elkaar viel, riep hij zich zelf uit tot dictator voor het leven. De eerste jaren van deze volledige onaf­hanke­lijkheid werden gekenmerkt door onrust. Er ontstond een elite van grote koffieplanters en -exporteurs die tot halverwege de twintigste eeuw veel macht en invloed hadden in de politiek. Na een instabiele periode werd door de in 1870 middels een staatsgreep aan de macht gekomen generaal Tomás Guardia, de macht van de koffie-aristocratie enigszins aan banden gelegd. Hij leidde tot 1882 het land op autocratische wijze. Onder zijn dictatuur wonnen republikeinse en liberale ideeën aan invloed. In 1882 werd een liberale grondwet afgekondigd en kwamen er wetten die de scheiding van Kerk en Staat tot doel hadden.

Costa Rica werd in de dertiger jaren van de twintigste eeuw getroffen door grote economische en sociale problemen. In 1948 kwam een coalitie van sociaal-conservatieven en communisten onder leiding van José Angel Calderón aan de macht. Vanwege de onrust bij deze verkiezingen ontketende de liberaal denkende landeigenaar José Figueres een ´oorlog van de nationale bevrijding´. Na een maand was deze oorlog, die 2000 mensenlevens kostte, voorbij en konden de nieuwe machthebbers allerlei hervormingen doorvoeren: algemeen kiesrecht, een minimumloon, gratis gezondheidszorg voor iedereen. Tevens werd een nieuwe grond­wet aangenomen waarin het leger werd afge­schaft en de vor­ming van een nieuw leger werd verboden. De in 1948 verkozen Ulate werd alsnog president. Fi gueres zelf werd in de periodes 1953-1958 en 1970-1974 tot president verkozen en maakte Costa Rica met zijn socialistische “Partido de Liberación Nacional” (PLN) tot een van de meest democrati­sche landen van Latijns-Ameri­ka. Hij voerde vele sociale hervormingen door. De latere President Oscar Arias van de PLN (1986-1990) ontving voor zijn bemiddeling in de regio­nale conflic­ten van Midden-Amerika in 1987 zelfs de Nobel­prijs voor de Vrede.

In 1983 werd de “Partido Unidad Social Cristiana” (PUSC) opgericht, die een geduchte concurrent voor de PLN zou worden. In 1998 en 2002 werden de verkiezingen beide door de PUSC gewonnen.

 

Geplaatst op 4 september 2011, in Informatie. Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. jammer dat ik dan in nederland ben,lijkt me wel gezellig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: