Maandelijks archief: maart 2011

Costa Rica – Argentinie 0 – 0

Dinsdagavond vond een vriendschappelijke wedstrijd plaats tussen beide landen.Vooraf werd aangenomen dat Messi zou spelen maar een paar uur voor de wedstrijd heeft men hem teruggetrokken een ware teleurstelling voor alle voetbalfans.De wedstrijd zonder het juweeltje zoals men hem hier noemt was een vele male betere dan de openings wedstrijd tegen China.Natuurlijk ook om dat de sterspeler van Costa Rica Brian Ruiz toen niet mee speelde.Het is ook duidelijk te zien dat hij de aanvoerder van het team is en dat hij boven alle spelers van Costa Rica uitsteekt.Waarscheinlijk was het spel daardoor beter of dat men wist dat er allerlei scouts op de bank zaten vanuit Nederland,Engeland en Zuid Amerika.Van Nederland dacht men zeker te weten deze gezien te hebben van AZ en FC Twente.Maar goed het was een leuke partij en dankzij de inzet van de keeper van Costa Rica Navas is de stand gelijk gebleven en dat voelde hier als een overwinning.Het spel van Costa Rica was vol vuur en en ze speelde met passie dat je hier niet vaak ziet.Het was pressie voetbal zoals we dat zelf vaak in Nederland hebben gezien en dat heeft de doorslag gegeven.De achterhoede van Argentinie werden daardoor soms in verlegenheid gebracht en onstonden er een paar kansen voor Costa Rica.  Al met al een leuke wedstrijd alleen jammer voor de mensen die een kaartje hadden gekocht om Messi te zien spelen.Ook was er iets van weinig respect te zien van de kant van Argentinie na de wedstrijd liet men nog wat sterspelers een warmup doen op het veld,dat doe je niet laat ze dan 5 minuten spelen.De kaartjes waren niet goedkoop voor de mensen hier rond de $100 en op de zwarte markt waren er prijsen tot wel $600 voor een kaartje.Al met al een goede wedstrijd van Costa Rica en Brian Ruiz zag er goed uit na zijn blessure nu kijken of er nog meer Costa Ricanen naar Nederland vertrekken.

C.J.S.

Kleurrijke opening in Costa Rica voor het Nationale Stadion.

Costa Rica en China vriendschappelijke wedstrijd stond op het display zaterdagavond voor de Nationale Stadion dat werd geopend. Na dansvoorstellingen en een spervuur ​​van vuurwerk opende de ceremonie. Chinese kunstenaars voerden hun kunsten uit zaterdagavond tijdens de inauguratie van het nieuwe Nationale Stadion, geschonken door China aan Costa Rica voor ongeveer $ 100 miljoen. Het nieuwe Nationale Stadion opende zaterdagavond met een kleurrijke weergave van binationale trots en kameraadschap tussen Costa Rica en China. Beschouwd als “de parel van La Sabana,” de 35.000 fans die aanwezig waren werden getrakteerd op een spetterende avond van vuurwerk, culturele zang en dans en een pittige 2-2 gelijkspel tussen de landen “de nationale voetbalteams. Het $ 100 miljoen Nationale Stadion was een geschenk van de regering van China en werd gebouwd door Chinese arbeiders tijdens de laatste twee jaar. De festiviteiten begonnen rond 6 uur met vertegenwoordigers van de overheid uit de twee landen op een podium versierd met reusachtige vlaggen van Costa Rica en China. Temidden van een mengsel van spot en applaus, voormalig Costa Ricaanse president Oscar Arias sprak tot de menigte over de betekenis van de inhuldiging en de geleidelijke stap die de relatie met China, ’s werelds tweede grootste economie, betekent voor het land. In 2007, verbrak Arias  diplomatieke betrekkingen met Taiwan om de banden met China te versterken. Hij heeft ook verwezen naar de bilaterale relatie als een “jonge Bonzai boom” en dat hij een “brug over de Stille Oceaan.” Arias’s toespraak werd gevolgd door woorden van Chen Changzhi, de vice-voorzitter van het Permanent Comite van het Nationale Volkscongres, en een toespraak van president Laura Chinchilla,”Dit indrukwekkende stadion in La Sabana staat als een blijvende herinnering van onze dankbaarheid aan de mensen van China”, zei Chinchilla. “(Het dient ook) als een erkenning voor onze ex-president Arias en vooral, als de reden om aan te nemen, als een natie, de verantwoordelijkheid om te groeien tot de hoogte van deze moderne Coliseum.” Chinchilla’s toespraak werd gevolgd door een optreden van traditionele Costaricaanse dans, een videomontage van het Costa Ricaanse sport prestaties, en een aantal traditionele Chinese dans en zang optredens.Chinese performers Even na 8 uur, betraden de nationale voetbalteams van elk land het veld voor de allereerste wedstrijd in het Nationale Stadion. Costa Rica gedomineerde voor de het meest de eerste helft. Toegekomen Alvaro Saborio scoorde het eerste doelpunt in het stadion van de geschiedenis,.Het doelpunt werd gevolgd door een uitzinnige feest in het stadion en explosieve vuurwerk in de nachtelijke hemel. Zeven minuten later, net voor de rust tikte Randall Brenes in ,en ging Costa Rica met een 2-0 voordeel de pauze in. In de eerste minuut van de tweede helft, Gao Lin snijd door de Tico verdediging en dit leid tot de 2-1 . In de laatste minuut van de wedstrijd, Lin schopt een laag schot door de benen van het Costa Ricaanse doelman Esteban Alvarado die in Nederland bij AZ dient. Eindstand 2-2 een slechte wedstrijd van Costa Rica.

De organisatie van het evenement leek af te gaan zonder een hapering, alle parkeerplaatsen werd gecontroleerd, busroutes naar het stadion waren er zat en de politie in en om en het stadion  waren goed gecoördineerd. De enige zorg in het stadion was het ontbreken van een wedstrijdklok. Buiten het stadion, was een gebrek aan prullenbakken wat resulteerde in een overmatige opeenstapeling van vuilnis langs de straten van La Sabana en rond het stadion. Op zondag werd een marathon te lopen die eindigt in het Nationale Stadion en op dinsdag komt Argentinië komt naar de stad om tegen Costa Rica te spelen in een vriendschappelijke wedstrijd tussen de twee Latijns-Amerikaanse rivalen.  Argentinië ster Lionel Messi komt ook mee en dat is voor de Costa Ricaanse fans hopen dat de ster van de Spaanse club Barcelona ook in actie te zien zal zijn. Inhuldiging evenementen zullen worden voortgezet tot 10 april.

C.J.S.

Nieuw voetbalstadium word dit weekend geopend

Het 35.000 stoeltjes tellende nieuwe voetbalstadion National Costa Rica Stadion word dit weekend geopend.  National Stadium

 Een National Treasure: Costa Rica  Nationale Stadion is het eerste moderne sport-en evenementencentrum dat word gebouwd in Midden-Amerika. Het stadion, gebouwd tegen een kostprijs van $ 100 miljoen, was een geschenk van de Chinese overheid. Inauguratie festiviteiten kick-off en met zaterdag een vriendschappelijke voetbalwedstrijd tussen China en Costa Rica.Met twee gigantische, grillige overhead panelen lopen over de gehele lengte als een kroon. Costa Ricas juweel, het Nationale Stadion, zal officieel haar deuren voor het publiek op zaterdag oppenen. Het mammoet stadion, gebouwd tot 35.000 fans , is het grootste en veruit de meest moderne, evenementenlocatie gebouwd in de Costa Ricaanse geschiedenis.Er zullen verschillende activiteiten worden gehouden deze week,zo zal er dinsdag een wedstrijd zijn tussen Costa Rica en Argentinie en er zullen grote concerten worden gehouden.De finale zal worden afgesloten op 10 april met een concert van Shakira.

C.J.S.

Adios Cees en Sonja

Adios Costa Rica – Hello New York 22 maart 2011

Dit was onze laatste nacht in Costa Rica, snik snik. Costa Rica is echt geweldig. Zo groen, zo vriendelijk, we hebben een fantastische tijd gehad, veel leuke mensen ontmoet, veel natuur, dieren en strand gezien. We gaan Costa Rica missen. Maar gelukkig hebben we nog New York voor de boeg. 

Nog even genoten van de zon en om 10.00 uuur heeft Chris ons naar het vliegveld gebracht, echt een topvent. Het vliegveld is klein en ook al vlogen we naar Amerika, de douane en controle was hier simpel. Om 14.00 zaten we in de lucht. Het was een vlucht van 6 uur en ging redelijk snel, helaas hadden we geen tv in het toestel. Om 21.00 uur waren we geland en een uur later zaten we in de trein naar het centrum. We stapten een half een later uit op het Penn Station. We hoefden alleen de weg over te steken en daar was ons megahotel al. De tassen gedropt en gelijk even naar buiten gelopen. Echt een toplokatie, tegenover Madison Square, vlak bij Empire State Builiding en de reclameborden van Time Square zagen we ook al. Het was al 00.00 uur dus snel gedoucht en naar bed want morgen wordt weer een drukke dag.

De laatste dagen van Cees en Sonja in Costa Rica

Het is alweer voorbij voor Cees en Sonja hier in Costa Rica ze gaan vandaag vertrekken,maar voordat ze naar Nederland gaan eerst nog even 4 dagen New York.Ze hebben een geweldige vakantie achter de rug veel dieren gespot en genoten van de natuur en de mensen hier.Lees het verslag van hun van de laatste dagen.

 Little game fishing 19 maart 2011

Vanochtend heerlijk door het straatje gelopen, lekker ontbeten, alles op z’n gemak. ’s Middags gingen we met een lokale visser mee. Het was een klein bootje en samen met een canadees ging Cees de vissers helpen. Sonja ging mee voor de foto’s want ze hadden gezegd dat we alleen op rustig water zouden varen. Eerst werden er sardientjes gevangen met een net, dit mag in Nederland al lang niet meer. Sonja vond deze visjes al niet zo fijn en we zaten toch op wild water helaas. Sonja werd al een beetje misselijk en de Canadees begon al over te geven. Na een uurtje hadden de canadees en Sonja het wel gezien en werden teruggebracht. 

Cees ging nu met de vissers het echte werk doen. Met een lege plastic fles met daaraan draad, lood, haakjes en sardientjes gingen ze vissen. Eerst waren ze naar een snorkelplek gegaan, daar werd een stingray gevangen. De vis was behoorlijk sterk, ze moesten de fles loslaten en met vis er nog aan. Ze zagen de fles drijven en zo konden ze met een andere visuitrusting (fles en draad) de vis toch vangen. Daarna zijn ze verhuisd naar een andere baai omdat het druk werd met snorkelaars. Daar ving Cees een catfisch en vanaf dat moment was het knallen. Toen vingen ze de ene naar de andere baracuda. Na 8 barcuda’s had Cees nog een kleine baracuda aan de haak maar deze werd door een hele grote baracuda (ze hebben trouwens grote tanden) zo door doorgebeten. De helft bleef aan de haak en daar is verder mee gevist. Verder heeft Cees nog een grote koningsmakreel, een red snaper en een opblaasvis gevangen (zie finding nemo). Om 18.00 uur hielden ze het voor gezien en ze waren tevreden over de vangst. Het is geen big game fishing maar het was super leuk om met de lokals mee te gaan. Cees kreeg een gedeelte van de vangst mee, dit heeft hij gegeven aan een restaurant waar we gelijk ook gingen eten. Vroeg naar bed want op het water varen is behoorlijk vermoeiend.

Pfff 20 maart 2011

Vanochted ging de reis weer terug naar Costa Rica. Om 6.30 uur werden we door de 2 viervoeters ‘uitgezwaaid’. Ze zijn geen 10 meter van onze zijde geweest in de twee dagen dat we op het eiland verbleven. We zouden ze zo mee naar huis willen nemen. De eerste boottocht ging naar het hoofdeiland want daar lag een andere boot op ons te wachten die ons naar het vaste land bracht. Eenmaal aangekomen op het vaste land stond er een amerikaanse busje voor ons klaar waar we met z’n 13e in moesten. De tassen gingen op het dak en dus maar hopen dat ze goed kunnen knopen. In een grotere plaats konden we een uur later de rechtstreekse bus naar San Jose pakken. Bij de douane moesten we uit de bus en onze paspoorten laten controleren. De bus reed wel gelijk door dus die stond op costaricaanse bodem met onze bagage op ons te wachten. We hadden gelukkig weer geen problemen bij de douane dus na een uur zaten we weer in de bus opweg naar San Jose. We waren een beetje in slaap gevallen en opeens stond er politie voor ons neus, paspoortcontrole ivm opsporing naar illigalen. Gelukkig we waren legaal in Costa Rica en mochten blijven zitten. Na 2 uur kwamen we aan in Limon. Een grote havenstad, dit was de laatste keer dat we in Costra Rica de zee zagen, snik snik. Het was even een korte plaspauze en daarna ging de rit weer verden. Het laatste stuk was weer door de bergen, erg mooi maar daar reed de bus niet hard. Uiteindelijk kwamen we aan in San Jose, het was al 16.00 uur. We hadden geen flauw ideen waar we uit waren gestapt, het was een in een buitenwijk en veel taxichauffeurs vroegen waar we naar toe moesten. Gelijk Chris maar gebeld en die kon ons vertellen waar we de taxi moesten nemen om uiteindelijk de bus te pakken naar Grecia. En eindelijk om 17.00 uur kwamen we aan in Grecia, wat een tocht, de hele reis hebben we hooguit 5.5 uur gereisd naar de volgende bestemming, maar hier kwamen we niet onderuit. Chris stond ons al bij het busstaiton op te wachten. Gelijk een hapje met z’n allen gaan eten en daarna bracht Chris ons naar ons huisje. Hier hadden we de eerste 2 nachten ook al geslapen en voelde een soort als thuis komen. We waren gesloopt en dus sloten we onze ogen weer vroeg.

Op de top van de Poas 21 maart 2011

Om 7.00 uur stond Chris op de stoep voor onze laatse volle dag in Costa Rica. We zijn de Poas vulkaan opgereden en daar hebben hebben we eerst de waterval bezocht, erg mooi, zo midden in de bergen. De wegen waren weer begaanbaar nadat ze de wegen hier weer hebben opgeknapt. Twee jaar gelden was hier een aardbeving en heeft veel verwoest, huisje waren weg, wegen waren er niet meer en er zijn zelf doden gevallen. Daarna zijn we naar de krater van de vulkaan gereden. Normaal gesproken zie je de krater liggen maar helaas was het mistig en zagen we weing. We hebben niet zo veel geluk met de vulkanen. Toch is het leuk dat we bovenop een vulkaan hebben gestaan. Het was ook behoorlijk koud. We zijn weer naar beneden gereden en daar scheen het zonnetje weer volop. Even opgewarmt met een kop koffie en een thee en zijn daarna nog naar een klein dorpje gereden en wat winkeltjes bezocht. ’s Middags hebben we bij Chris en Rozemary foto’s uitgewisseld en het dorpje nog even ingegaan. ’s Avonds zijn we met z’n vieren uit eten geweest, was erg gezellig. Nu zijn we weer bij ons huisje, het is al half 11 geweest. We hebben net afscheid genomen van Rosemary, het is echt een hele lieve vrouw, we kregen zelf een afscheidskado van haar. Het was een hele leuke dag maar ook wel vermoeiend. Beetje onderbuikkriebels omdat we morgen Costa Rica moeten verlaten. Het is zo’n mooi land, fijne mensen en onze reis was geweldig. Maar snel naar bed want morgen wacht New York op ons.

Kom ook gerust naar Costa Rica het is een geweldig land en er is zoveel te zien.Zeker voor de backpacker is dit een geweldig en gemakkelijk land om te reizen.

                                           

C.J.S

 

Cees en Sonja in Panama op Bastimentos

Panama 17 maart 2011

Vandaag werden we wakker met regen, de fransman die samen met Cees zou vissen had afgezegd ivm het weer. We kregen ons geld terug maar Cees baalde wel een beetje. In de ochtend zijn we samen met een engels meisje naar een opvangtehuis gegaan waar costaricaanse dieren worden opgevangen. Eenmaal aangekomen was het weer droog en de zon kwam door. We gingen als eerste naar de brulapen, erg leuk want ze sprongen allemaal op je. Het zijn echt schatjes op 1 na dan want een babyaapje beet Sonja hard in haar vinger. De 4 babyluiaards zijn in het wild gevonden, ze zijn dan uit de boom gevallen en moeders kijkt er dan niet meer na om, ze hingen lekker in kleine bosjes. Het zijn hele mooie dieren want door de tekening in hun gezicht lijkt het net alsof ze de hele dag met een grote lach in de boom hangen. Twee kleinde kaaimannen lagen in de vijver, een paard stond op stal. De slangen lagen gelukkig achter glas, 2 uilen, een eekhoorntje en een jaguar zaten in een grote kooi. Het is een heel mooi project want als de dieren zijn aangesterkt worden ze weer in het wild teruggezet. De heenweg waren we met de taxi gegaan, maar voor de terugweg was er geen taxi te bekennen. We zijn de 5 kilometer gaan lopen en we hoopten op een lift. Gelukkig na 2 kilometer lopen kwam er een vrouw aan op een golfkarretje zei bood aan om ons mee te nemen. Met z´n vieren zaten op zo´n klein karretje, hele file van auto´s achter ons maar we waren blij dat we mee mochten want het was alweer aardig warm. 

We zijn gelijk uitgechekt bij het hostel en hebben de lokale bus gepakt naar Panama. Na 1.5 uur kwamen we aan bij de grens. De douane was makkelijk, we moesten de brug overlopen en daar wachtten de douane van Panama ons op. Sonja´s tas werd nog wel met de franse slag doorzocht op drugs maar uiteraard hebben ze niets gevonden. Een minivan stond al ons op te wachten om ons naar de eilandengroep Bocas del Toro te brengen. De rit duurden een uur. De wegen zijn hier goed maar je ziet hier wel meer houten hutjes waar arme mensen wonen. We zaten met 9 man in de minivan en er werd een lokale cd opgezet waardoor je al helemaal in de sfeer kwam. Verder is in dit stukje Panama de natuur hetzelfde, ze hebben hier ook weer veel amerikaanse invloeden, de dollar, trucks, gele taxi´s en schoolbussen. Bij een steiger werden we afgezet en lag een taxiboot op ons te wachten. Na een uur varen kwamen we aan op het hoofdeiland, het was al 5 uur, wat gaat de tijd toch snel. Oooh nee het is hier een uur later… We hadden al snel een hostes gevonden net buiten het centrum. Gelijk een hapje gegeten want vandaag hadden we alleen nog maar 2 stuks fruit op. We hebben nog een rondje gelopen over het eiland en zijn lekker ons bedje ingekropen.

Bastimentos is geweldig 18 maart 2011

We hadden ons voorgenomen om geen wekker te zetten. We hebben een lange nacht gemaakt want we werden om 8.00 uur wakker. We hebben gelijk onze spullen gepakt omdat we van dit eiland afwilden. Er rijden hier auto´s, is groot, veel uitgaansgelegenheden en heel commercieel. Dus we hebben de taxiboot gepakt en na 10 minuten stonden we al aan wal op het eilannd Bastimentos. Het is een heel gezellig eilandje, geen auto´s, veel houten hutjes, 1 pad waar iedereen aan woont, veel honden en kinderen op straat en de mensen hebben een brede glimlach, echt een heel gemoedelijk sfeertje. Een rasta jongen hielp ons om een leuk onderkomen te vinden, hij heeft ons gebracht naar een leuk hostel, helemaal van hout, kamer op de 2e verdieping, gezamelijk balkon met hangmatten en uitzicht op zee. We voelden ons hier gelijk thuis. We zijn het straatje ingelopen en ook al is het een straat maximaal 15 minuten lopen, we hebben er een uur over gedaan omdat iedereen ons aansprak. Bij een klein supermarkje hebben we vers kokosbrood gekocht, heerlijk ontbijt. We zijn met een Belgisch echtpaar op survival gegaan. Het strand is 25 minuten lopen over een klein modderig weggetje door de bergen. Twee honden liepen gezellig met ons mee, we kwamen wilden paarden tegen en moesten 10 minuten door de modder kruipen want het was erg glad. Het strand is mooi, geel zand, helder blauw water en leuke golfjes. We hebben een tochtje gemaakt over het strand en door de jungle en zo kwamen we op leuke kleine strandjes. De zeesterren zijn hier goed vertegenwoordigd. Heerlijk nog even geluncht op het strand en zijn daarna samen met het belgisch echtpaar, de twee honden die geen meter van ons af zijn geweken en een israelisch meisje teruggelopen naar ons hostel. Op ons gezamelijk balkon zat een engels stel waar we nog een paar uur mee hebben geklets en uiteindelijk hebben we ook met z´n vieren gegeten bij een tentje op het water met reggaemuziek.

Cees en Sonja op jacht naar grote vis.

Kapitein Cees  16 maart 2011

Vandaag ging Cees big game vissen. Om 7.00 uur dobberden we al op de zee. Je kan in heel Costa Rica vissen maar big game vissen kost gemiddeld tussen de 300 en 500 dollar pp. Heel duur maar Cees wilde dat heel graag doen. We hadden weer geluk want via via konden we nu met een fransman mee voor maar 150 dollar in totaal. Sonja ging ook mee om de foto’s te maken. Hier had ze al heel snel spijt van, ze is zeeziek geworden, bij het varen ging het wel maar vooral bij het dobberen werd ze kostmisselijk. Maar toch maar even volgehouden. Al snel had Cees een kleinere vis gevangen, een vis die familie is van de tonijn. Deze vis werd gebruikt om de grotere vissen te vangen zoals de barracuda’s en de haaien. Helaas na 2 uur kreeg we bootpech, we hadden problemen met de zuurstofpomp. De kapitein moest bij de moter blijven om zuurstof toe te voeren en Cees werd benoemd tot kapitein, dat ging hem goed af. Eenmaal aangekomen op het strand ging het weer beter met Sonja en de fransman nodigde Cees uit om morgen nogmaals te vissen. Hopelijk morgen meer geluk. Nog lekker bij het strand gehangen en met de fransman een hapje gegeten. We zaten in een tentje op het dak dus we hadden leuk uitzicht op de hoofdstraat. Verder vandaag een beetje gerelaxt en gaan vanavond nog een drankje doen met de fransman.

C.J.S.

Cees en Sonja aan de Caribische kust

Het gaat allemaal van een leien dakje met Cees en Sonja ze zijn al helemaal gewend aan het leven in Costa Rica.

Gids nodig? 14 maart 2011
Vanochtend weer vroeg uit de veren want om 6.00 gingen we met een gids in een roeiboot de kleine wateren in de junlge verkennen. De moterboten mogen niet in de kleine wateren daardoor is het heel stil waardoor we veel dieren zagen. We zagen o.a. tukans, spidermonkeys, brulapen, een bijzondere hagedis, veel grote vogels en veel kaaimannen. Bij 1 kaaiman kwamen we heel dicht bij, nog geen meter bij hem vandaag, gelukkig kon Sonja zich achter Cees verschuilen. Het was een hele mooie tocht. Na ons ontbijt lagen we om 11.00 al op het strand, lekker lang in de branding gelegen, daar kunnen we echt geen genoeg van krijgen. Cees is nog even naar de kapper geweest, echt grappig want er kwamen een aantal meisjes stiekem om de hoek kijken en later stonden ze om Cees heen en en moesten veel giebelen, z’n baardje van 1.5 week is er gelukkig ook weer af. ’s Middags gingen we het national park in. We moesten verplicht regenlaarzen aan ivm de slangen! Geen gids gehuurd, Cees die wist de dieren nu zelf wel te vinden. En ja hoor, hij heeft goed werk verricht. Hij heeft gespot: de reuzenwesp (heel gevaarlijk), de 3 teenige luiaard, spidermonkey, brulapen, een slang en een viper (een adder) en dat allemaal binnen een uur. Dus hij is vanaf nu te huur voor 50 euro per uur. Terug zijn we via het strand gelopen en hoopte nog een reuzenschilpad te vinden, het seizoen om ze te spotten is pas eind maart maar we hadden van een tico gehoord dat ze er gisteren 1 gespot hebben van 2.5 meter. Helaas hadden we ze niet gezien, ach je kan niet altijd geluk hebben. s’Avonds weer bij het zelfde restaurantje als gisteren gegeten en we lagen weer vroeg in bed.

Bob Marley dorpje  15 maart 2011

Om 10.00 ging de reis pas weer verder, om 6.00 waren we al weer klaarwakker. Dus rustig ontbeten en om 10.00 uur vertrokken we met een taxiboot naar Moin. Dit was een andere weg dan de heenweg. We vaarden over grote wateren waar we ook veel minidorpjes aan de oevers zagen. Het was een lange zit van 2.5 uur maar wel weer zo mooi. Eenmaal aangekomen in Moin konden we een taxi pakken voor 8 dollar pp naar Limon waar we dan de bus moesten pakken (anderhalf uur) naar Puerto Viejo. Vonden we eigenlijk wel duur en dat zou ons best wat tijd gaan kosten. Uiteindelijk heeft een Tico ons aangeboden om samen met een Spanjaard ons rechtstreeks naar Puerto Viejo te brengen voor 10 dollar pp. Dat was een goed aanbod en een uur later liepen we al in het dorpje rond. We hadden al snel een leuke hostel gevonden. Gelijk het dorpje in en het strand opgelopen   en heerlijk bij een strandtentje gegeten. Nu even aan het internetten, we gaan straks vast nog wel een potje kaarten, we pesten elkaar helemaal gek en misschien nog een leuk reggae-barretje opzoeken.

Nog een paar dagen en dan zijn ze weer terug in Grecia.

C.J.S.

Cees en Sonja in Tortuguero

Weer een mooie stukje Costa Rica

13 maart 2011
Vandaag ging de reis verder naar de carribean coast. Om 8.00 uur stond de minivan voor onze deur. Een hele vrolijke chauffeur bracht ons samen met een tica (costaricaanse vrouw) naar Tortuguero. Onderweg vertelde hij ons alles over de omgeving en maakte zelfs een ommetje om ons groene leguanen te laten zien. Op 1 plek zagen we er een stuk of honderd liggen in een paar grote bomen. We kwamen ook nog langs veel bananenplantages, deze worden ook aan Nederland verkocht. Ook ananasplantages waren in overvloed, dit hadden we nog nooit gezien. Het was een rustige rit, veel asveld, heuveltjes en platteland. Rond 12.30 kwamen we aan bij de rivier. Tortuguero is alleen te bereiken via het water. Met een klein taxibootje vaarden we door de wateren van de jungle waar we weer veel gezien hebben. De kaaimannen lagen op de oevers, de witte reigers stonden weer in het water, de apen hoorden we nog weer brullen en de jungle is helemaal ongerept. Alle bomen die in het water zijn gevallen laten ze gewoon liggen en daar groeien weer bomen of planten op. De tocht duurde een half uur langer omdat het water laag stond, maar dat was geen straf. Het dorpje ligt tussen de jungle en de carribean sea en heeft slechts 2000 inwoners en er rijden geen motervoertuigen. We hebben een leuke cabin gevonden aan de zee. Er hangt een hele relaxte sfeer en de mensen zijn hier ook wat donkerder dan in de rest van Costa Rica. Het zijn vooral immigranten vanuit de omliggende landen/eilanden. Uiteraard moesten we weer eten, dus bij een soda ons middageten naar binnen gewerkt. We hebben een rondje gelopen door het dorpje en lange weg met restaurantjes en winkeltjes en terug via het strand. Binnen een uur heb je alles gezien. De zee is hier sterk dus je mag maar tot je middel het water in. De hangmatten hebben we ook weer gevonden en ’s avond bij een restaurantje met riverzicht weer lekker gegeten.

Cees en Sonja te paard

Cees en Sonja  zijn vanuit Monteverde via Lake Arenal weer terecht gekomen in La Fortuna waar ze zijn gaan paardrijden,lees hun eigen verslag.

Cowboys 12 maart 2011

Vandaag ging de reis weer verder. We werden om 8.00 uur opgehaald door een minivan. Weer over onverharde wegen en door de bergen. De reis was behoorlijk hobbelig want Sonja werd zelfs een beetje misselijk. Na 2 uur hobbelen kwamen we aan bij het Arenal lake. Daar staken we met een bootje het meer over. Uiteraard weer veel groen om ons heen en we hadden uitzicht op de vulkaan. We waren al eerder hier geweest maar toen regende het. Vandaag was het droog maar we een beetje bewolk, is het hier bijna altijd. De gozer van ons hostes in Monteverde had ons een hostes aanbevolen. We werden hier afgezet en we hadden een mooie ruime kamer met weer een hele grote douche en het was maar 20 dollar. Hier hebben we gelijk een paardrijtocht geregeld. Zo gemakkelijk hier allemaal.

Na een uur werden we door de hosteseigenaar afgezet bij een ranche. We hadden een eigen cowboy tot onze beschikking. Dit was de eerste keer dat Cees en Sonja gingen paardrijden. We hobbelde rustig de berg op en hadden weer mooi uitzicht. Daarna gingen we in de draf en dat ging ons ook aardig goed af. Sonja had natuurlijk weer een eigenwijs paar en ging uitzichzelf in gallop. Sonja deed het bijna in haar broek, gilde hard en dacht dat ze eraf zou vallen. Dit gebeurde gelukkig niet, ze had beter eerst een lesje bij Patrica kunnen nemen. Uiteindelijk kwamen we aan op de top waar we 2 toekans hebben gespot. Dit zijn mooie kleurrijke vogels. Vanaf de berg liepen we naar beneden waar we onderaan de waterval terecht kwamen. Hier hebben we lekker gezwomen en zagen ook school forellen zwemmen, Sonja is bijna van haar angt voor vissen af. Terug naar boven lopen was behoorlijk zwaar.Na ong. 300 grote treden kwamen we hijgend en zwetend boven aan. Daar ging de rit met de paarden weer verder. Sonja had aangegeven zo rustig mogelijk naar beneden te gaan. De gids heeft de hele weg rustig naast haar gehobbeld en ze had haar paard ook onder controle. Cees nam het laatse stukje een sprint met zijn paard en was al een paar minuten eerder op de ranche. Cees voelde zichzelf ook echt een cowboy. Ze hadden ook nog een mooie tuin met vlinders en kikker. Wij hebben 2 verschillende gifkikkers gezien, rood-blauw kikkertjes en groen-zwart kikkertjes. Het was heel bijzonder om deze mooie kikkertjes te zien. 

s Middags bij een leuke barretje aan de sangria gezeten en uiteindelijk hebben we daar ook lekker gegeten. Dit is echt het vakantiegevoel.Geen verplichtingen en alleen dingen doen waar we zin in hebben. Pura Vida!

Hoop dat ze niet te veel zadelpijn hebben !!!  C.J.S.